المپیاد نجوم


دارورسانی هوشمند,اخبار علمی,خبرهای علمی,اختراعات و پژوهش
درباره : نجومی

ساخت سپر غول پیکر در اطراف زمین به منظور حفاظت در برابر شراره های خورشیدی

ساخت سپر غول پیکر در اطراف زمین ، ایده جدیدی است که گروهی از دانشمندان به منظور حفاظت در برابر شراره های خورشیدی آن را مطرح کرده‌اند.

شراره‌های خورشیدی از انفجارهای بزرگ در اتمسفر خورشید به وجود می‌آیند. انفجارهایی که آزاد شدن حجم عظیمی از انرژی‌های مخرب را در پی داشته و نگرانی‌های بسیاری را ایجاد می‌کنند. در دنیای مدرن امروزی، فعالیت‌های انسان وابستگی بسیاری به تجهیزات پیشرفته و زیرساخت‌های برق دارد. اگر سیستم‌های الکتریکی دچار مشکل شوند، سیستم کنترل وضعیت آب و هوا خاموش شده و تمامی کامپیوترهای ما خاموش خواهند شد. چنین رویدادی می‌تواند ضرر و زیان‌ بسیاری را به تجارت‌های الکترونیکی و سیستم‌های ارتباطی تحمیل کند.

اما علاوه بر این، فعالیت‌های انسان در قرن ۲۱، به طور فزاینده‌ای به زیرساخت‌های موجود در مدار نزدیک زمین (LEO) وابسته است.

ماهواره‌های مخابراتی بسیاری در فضا قرار دارند. گذشته از آن، بسیاری از سیستم‌های مسیریابی بر روی زمین نیز به کمک ماهواره‌هایی کار می‌کنند که در همین ناحیه مشغول به کارند.

به همین دلیل است که فعالیت‌ شراره‌های خورشیدی، یک خطر جدی برای زندگی انسان به شمار می‌رود. به دنبال رسیدگی به این مشکلات، گروهی از دانشمندان دانشگاه هاروارد (Harvard University) اخیرا مقاله‌ای را ارائه کرده‌اند که راهکاری جسورانه را برای مقابله با این خطرات پیشنهاد می‌کند: ساخت سپر غول پیکر در اطراف زمین و قرار دادن آن در فضا!

این مطالعه که توسط دو دانشمند با نام‌های Manasavi Lingam و Abraham Loeb از مرکز اخترفیزیک هاروارد-اسمیتسونین (Harvard Smithsonian Center for Astrophysicist) انجام گرفته، اخیرا به صورت آنلاین تحت عنوان «تاثیرگذاری و استراتژی کاهش دادن خطرات ناشی از شراره های خورشیدی» (Impact and Mitigation Strategy for Future Solar Flares) منتشر شده است.

به عقیده دانشمندان، احتمال وقوع خرابی‌های ناشی از شراره‌های خورشیدی، در مقایسه با سال‌های قبل بسیار افزایش داشته است؛ چرا که سالانه تجهیزات بیشتری در مدار نزدیک زمین قرار می‌گیرند.

نگرانی‌های موجود در رابطه با شراره‌های خورشیدی از حدود ۱۵۰ سال قبل و همزمان با طوفان خورشیدی سال ۱۸۵۹ آغاز شد. از آن زمان به بعد، تلاش‌های بسیاری برای مطالعه دقیق‌تر این پدیده صورت گرفته است.

به لطف پیشرفت‌هایی که در ۲۰۰ سال گذشته از نظر لمپیاد نجوم و اکتشافات فضایی صورت گرفته، امروزه بشر توانسته به اطلاعات کامل‌تری از پدیده‌ای تحت عنوان «آب‌وهوای فضا» دست پیدا کند.

در عین حال، افزایش وابستگی‌های بشریت به زیرساخت‌های انرژی الکتریکی و تجهیزات موجود در مدار نزدیک زمین، ما در معرض آسیب‌پذیری بیشتری نسبت به گذشته هستیم.

در واقع اگر رویداد طوفان خورشیدی سال ۱۸۵۹ امروز به وقوع پیوسته بود، آسیب‌های جهانی شبکه‌های برق، ارتباطات ماهواره‌ها و بسیاری دیگر از فعالیت‌های روزمره ما با مشکل جدی مواجه می‌شد.

بر اساس گزارش سالانه سازمان مطالعات فضایی در سال ۲۰۰۹، وقوع این پدیده احتمالی در عصر فعلی، ۱۰ تریلیون دلار تلفات اقتصادی را در پی دارد که جبران آن تا چندین سال به طور خواهند انجامید.

دانشمندان بر این باورند که این رویداد بالقوه، همواره در شرف وقوع است و امروزه اهمیت بسیار اندکی را برای آن قائل هستیم! Abraham Loeb در این باره می‌گوید:

برای حل این مسئله، دانشمندان یک مدل ریاضی ساده را برای ارزیابی خسارات اقتصادی ناشی از فعالیت شراره‌های خورشیدی توسعه دادند. این مدل، افزایش خطرات ناشی از وقوع این پدیده را بر اساس ۲ فاکتور مختلف مطرح می‌کند.

اول اینکه باید این واقعیت را مدنظر داشت که انرژی یک شراره خورشیدی در طول زمان افزایش پیدا می‌کند. با ترکیب مورد اول با مسئله پیشرفت بی‌وقفه تکنولوژی و دستاوردهای بشر، این خطرات رفته رفته آسیب‌های بسیار بزرگ‌تری را برای ما رقم خواهند زد.

چیزی که برای دانشمندان روشن شد این بود که در مقیاس زمانی طولانی‌تر، حتی نادرترین نوع شراره‌های خورشیدی نیز در کمین آسیب رساندن به تجهیزات تکنولوژیکی بشر خواهند بود.

 

ساخت سپر غول پیکر در اطراف زمین ، ایده جدیدی است که برای مقابله با خطرات ناشی از شراره‌ های خورشیدی مطرح می‌شود. این سپر در نقطه لاگرانژی ۱ (Lagrange Point 1) در فاصله بین زمین و خورشید قرار داده می‌شود؛ جایی که می‌تواند ذرات باردار را منحرف کرده و از آسیب رسیدن به تجهیزات موجود در مدار نزدیک زمین جلوگیری کند.

در این راهکار پیشنهادی، ساخت سپر غول پیکر در اطراف زمین قرار است که با روشی مشابه با عملکرد طبیعی میدان مغناطیسی زمین از وقوع خطرات ناشی از شراره های خورشیدی جلوگیری کند. بر اساس ارزیابی دانشمندان، امکان ساخت سپر مغناطیسی در مدار زمین وجود داشته و چندان هم دور از ذهن نیست.

این دو دانشمند حتی موفق شدند که یک زمان‌بندی تقریبی را نیز برای ساخت این سپر تنظیم کنند، البته باید توجه داشت که هزینه‌های ساخت سپر غول پیکر در اطراف زمین بسیار بیشتر از آن چیزی‌ست که تصور می‌کنیم! بر اساس برآورد‌های اولیه، تا پایان قرن فعلی می‌توان این سپر را در اطراف سیاره زمین قرار داد و هزینه ساخت آن در مقایسه با تلفات احتمالی این رویداد خطرناک، بسیار ناچیز است. Loeb در این باره می‌گوید:

جالب است بدانید که ایده ساخت سپر مغناطیسی برای محافظت از سیارات، پیش‌تر نیز مطرح شده بود. برای مثال، ساخت سپر محافظ، موضوعی بود که در نمایشگاه Planetary Science Vision 2050 Workshop نیز توسط دانشمندان ناسا مطرح شد.

این سپر، به عنوان ابزاری جهت بهینه‌سازی اتمسفر مریخ پیشنهاد شد تا بتوان شرایط سیاره سرخ را برای سفر انسان‌ها محیا کرد.

در طول این نمایشگاه، قسمتی تحت عنوان «آینده محیطی سیاره مریخ برای علوم و اکتشاف» (A Future Mars Environment for Science and Exploration) به نمایش درآمد که در آن جیم گرین، مدیر بخش سیاره‌شناسی ناسا به صحبت درباره نحوه عملکرد این سپر پرداخت. این سپر مغناطیسی قادر است که اتمسفر مریخ را در برابر طوفان‌ های خورشیدی محافظت کند. علاوه بر این، وضعیت آب‌وهوای مریخ به شرایط مناسبی خواهد رسید و امکان جاری بودن آب مایع در این سیاره فراهم خواهد آمد.

نتایج این مطالعه در مورد سیارات فراخورشیدی نیز جالب توجه است. در سال‌های اخیر، سیارات خاکی بسیاری در مدار ستاره‌های نوع M (کوتوله قرمز) کشف شده‌اند. به علت نزدیک بودن این سیاره‌ها به ستاره مادر و طبیعت ناپایدار ستاره‌های کوتوله قرمز، حیات‌پذیری این جهان‌ها برای دانشمندان در هاله‌ای از ابهام قرار گرفته است.

به طور خلاصه، دانشمندان دریافته‌اند که درطول چند میلیارد سال، سیارات سنگی که در نزدیکی ستاره‌های خود قرار دارند، در قفل گرانشی قرار می‌گیرند. این امر سبب می‌شود که سطح این سیارات در معرض خطرات ناشی از شراره‌های خورشیدی قرار گرفته و اتمسفر آنان از بین برود. در همین راستا، سپرهای مغناطیسی می‌توانند به عنوان راهکاری مناسب برای ایجاد اقامتگاه‌های فراخورشیدی مورد استفاده قرار گیرند.

ساخت سپر غول پیکر در اطراف زمین در نقطه لاگرانژی ۱، می‌تواند به تمامی نگرانی‌های موجود در رابطه با طوفان‌ها و شراره‌های خورشیدی خاتمه دهد.

همچنین این مطالعه می‌تواند برای پارادوکس فرمی (Paradox Fermi)، یک راهکار جدید را پیشنهاد کند. زمانی که برای جستجوی یک نژاد بیگانه از موحودات فضایی به آسمان نگاه کنیم، نژادهای هوشمند احتمالا یک سپر مغناطیسی در حال چرخش را در اطراف ستاره‌های خود قرار داده‌اند.

تاکنون چندین نشانه مشابه با این سازه، در اطراف ستاره‌های دوردست مشاهده شده است. Leob در تشریح این سازه‌ها می‌گوید:

این یک نتیجه‌گیری جالب است و همزمان با پیشرفت روزافزون تکنولوژی، حضور انسان در فعالیت‌های فضایی نیز افزایش پیدا می‌کند. به همین دلیل، پیش‌بینی رویدادهای خصمانه فضا می‌تواند ما را در برابر خطرات محافظت کند.

گذشته از این‌ها، جستجوهای آینده بشر برای موجودات فرازمینی وارد مرحله جدیدی می‌شود؛ چرا که ممکن است نژادهای دیگری از موجودات بیگانه، در منظومه‌های همسایه قرار داشته باشند.

درباره : نجومی

geneبه گزارش لمپیاد نجوم به نقل از ایسنا،  از زمان کدگذاری نخستین ژنوم انسانی در اوایل سال ۲۰۰۰، مجموعه‌ای شامل ۲۰ هزار ژن کدگذاری شده مشخص شدند که دانشمندان هنوز نتوانسته‌اند عملکردهای انفرادی آنها را مشخص کنند. بدون وجود این اطلاعات، درک چگونگی عملکرد ژنوم‌های انسان و نحوه استفاده از آنها برای پیش‌بینی، پیشگیری و حتی درمان بیماری، محدود می‌شود.

دانشمندان در سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳، روش جدیدی برای ویرایش ژن‌های موسوم به “کریسپر” ابداع کردند که می‌توان از آن برای تعیین عملکرد ژن استفاده کرد. کریسپر توانست جهان را متحول کند اما پژوهشگران هنوز در استفاده از این روش برای بررسی ژن‌ها و نقش احتمالی آنها، با چالش‌هایی روبرو هستند.

روش جدید دانشمندان مونت سینا، چالش‌های تحلیل ژنوم را در مقیاس بی‌سابقه‌ای مورد بررسی قرار می‌دهد. این پژوهش، ابزار جدیدی را برای بارکدگذاری و ردیابی ژن‌های متفاوت کریسپر با استفاده از پروتئین‌هایی موسوم به “اپیتوپ” (epitope) ارائه می‌دهد. بارکدهای اپیتوپ، این امکان را فراهم می‌کنند که از ژن‌های کریسپر به همراه هم استفاده شود.

اگرچه فناوری‌هایی برای ردیابی ژن کریسپر وجود دارد اما این روش‌ها بر DNA به عنوان یک بارکد تکیه می‌کنند و امکان بررسی عملکرد ژن را با دقت کمتری فراهم می‌کنند. پژوهشگران با این روش جدید توانستند روش جامع‌تری را برای مشخص کردن اثرات زیستی هر ژنوم نشان دهند. پژوهشگران از این فناوری برای بررسی ژن‌های مورد نیاز سیستم ایمنی استفاده کردند تا آنها را در برابر سرطان حفظ کنند.

“برایان براون”، استادیار علوم ژنتیک و یکی از نویسندگان این پژوهش گفت: هنوز باید کارهای بسیاری در مورد این پژوهش انجام شوند تا به درک کامل ژنوم انسان کمک کنند. ما هنوز عملکرد و نحوه ارتباط بسیاری از ژن‌ها را نمی‌دانیم. روش ما، می‌تواند به اهداف مرتبط با این حوزه سرعت دهد و به کشف ژن‌های عامل بیماری و داروهای جدید کمک کند. مقاله این پژوهش، در مجله “Cell” منتشر شده است.

سایت علمی لمپیاد نجوم / منبع: medicalxpress.com

درباره : نجومی

خواکین ناوارو پرونا,فیفو,تیم فوتبال فیفا
‘فیفو’ چه کسی بود؟

نام : خواکین ناوارو پرونا

لقب: ناوارو – فیفو

متولد ۲-۸-۱۹۲۸ در خاوا اسپانیا

تاریخ فوت: ۰۶-۱۱-۲۰۰۲

تیم: رئال مادرید

پست:  مدافع راست

درباره : نجومی

شواهد نشان می‌دهند که سیاره کوتوله هائومیا حلقه‌ای زیبا و کوچک به دور خود دارد!

سیاره کوتوله هائومیا (Haumea) که با نام هومیا هم شناخته می‌شود،‌ جرمی آسمانی در آن سوی سیاره نپتون، با ویژگی‌هایی عجیب و جالب‌توجه از جمله حلقه‌ای زیبا همچون سیاره زحل به دور خود است.

از ویژگی‌های شگفت‌انگیز سیاره کوتوله هائومیا می‌توان به ظاهر تخم‌مرغی شکل و سرعت بالای چرخش آن به دور خودش اشاره کرد که باعث می‌شود روزها بر روی این جرم آسمانی تنها چهار ساعت طول بکشند. به تازگی هم مشاهدات نشان می‌دهند که وجود یک حلقه کوچک، همانند حلقه‌های سیاره زحل در اطراف هومیا به این ویژگی‌ها اضافه شده است.

در تاریخ بیست و یکم ماه ژانویه، گروهی از ستاره شناسان رصدخانه‌های اروپا زمانی که سیاره کوتوله هائومیا از جلوی یک ستاره دور دست به نام “URAT1 533− ۱۸۲۵۴۳” عبور می‌کرد، متوجه این حلقه باریک شدند. اهمیت این کشف ستاره شناسان زمانی آشکار می‌شود که اطلاعات موجود در مورد این سیاره کوچک نسبتا محدود است و اختلافات زیادی میان دانشمندان، در مورد هومیا وجود دارد.

مقاله کشف حلقه سیاره کوتوله هائومیا در ژورنال “Nature” به چاپ رسیده است و نویسندگان آن اشاره کرده‌اند که عرض این حلقه در حدود ۷۰ کیلومتر بوده و شعاع آن ۲,۲۸۷ کیلومتر است؛ با توجه به اندازه‌گیری‌ها که نشان می‌دهند طول این جرم آسمانی ۲,۳۲۲ کیلومتر بوده، می‌توان به راحتی سیاره کوتوله هائومیا را از طول، در نیمی این حلقه جا داد.

کنستانتین باتیگین (Konstantin Batygin)، متخصص فیزیک لمپیاد نجومی از موسسه فناوری کالیفرنیا (CalTech) در مصاحبه‌ای با وب سایت Gizmodo، در کنار شگفت‌انگیز دانستن این کشف اظهار کرده است که یافتن یک حلقه به دور سیاره کوتوله هائومیا به خوبی با دانش قبلی ستاره شناسان در مورد علت به وجود آمدن این جرم آسمانی هماهنگی دارد؛ او اشاره می‌کند که چرخش سریع این سیاره کوچک به دور خود، به احتمال قوی حاصل برخوردی قوی در میلیاردها سال پیش بوده که علاوه بر ایجاد دو قمر در اطراف این جرم آسمانی، ردی از گرد و غبار را به جا گذاشته است؛ امکان این وجود دارد که گرد و غبار به جا مانده بعدها به صورت حلقه‌ی رصدشده شکل گرفته باشد.

اما داستان کشف سیاره کوتوله هائومیا کمی مفصل‌تر است؛ در وب سایت New Scientist اشاره شده است که ستاره‌شناس معروفی به نام خوزه لوییس ارتیز (Jose-Luis Ortiz) در سال ۲۰۰۵ برای اولین بار از کشف این سیاره کوچک خبر داد، اما اینطور که به نظر می‌رسد یک شکارچی سیاره‌ای مشهور به نام مایک براون (Mike Brown)، پیش از این ادعا، در یادداشت‌های آنلاین خود تصویری از جرم آسمانی کشف شده ارائه کرده بود.

با این تفاسیر اتحادیه بین‌المللی ستاره ‌شناسی (IAU) نامی که براون انتخاب کرده بود را تایید کرد و این سیاره کوچک از آن پس با نام هومیا شناخته شد.

همانطور که ستاره ‌شناسی از دانشگاه ام آی تی (MIT) به نام آماندا ای سیکافوس (Amanda A. Sickafoose) اظهار کرده است، به تازگی گزارش‌های زیادی از وجود حلقه در اطراف سیاره‌های کوتوله منظومه خورشیدی منتشر شده و یافته‌هایی مانند کشف اخیر، اطلاعات دانشمندان در مورد حلقه‌های اطراف جرم‌های آسمانی را به میزان زیادی افزایش می‌دهد.

مقاله حلقه سیاره کوتوله هائومیا که توسط تیم ارتیز به چاپ رسیده است، قدم‌های ابتدایی برای بررسی دقیق‌تر اجزاء تشکیل دهنده این حلقه را توصیف می‌کند.

درباره : نجومی

لمپیاد نجوم: آپولو ۱۲ دومین مأموریت برای بردن انسان به ماه بود. محل فرود در نزدیکی مکان کاوشگر نقشه‌بردار ۳ انتخاب شد. این کاوشگر یک فضاپیمای رباتیک است که سه سال پیش از ماموریت آپولو ۱۲ یعنی در سال ۱۹۶۶ بر روی ماه فرود آمد.

surveyor apcدر این عکس برجسته که توسط خلبانِ ماژول قمری آلن بین گرفته شده، فرمانده مأموریت پیت کانرد فضاپیمای نقشه‌بردار ۳ را به آهستگی تکان می دهد تا ببیند چقدر محکم مستقر شده است. ماژول قمری از دور قابل مشاهده است. ماموریت آپولو ۱۲ عکس‌ها و سنگ‌های زیادی را از ماه به همراه خود آورد. در میان نقاط عطفی که توسط آپولو ۱۲ به ثبت رسید، بستۀ آزمایشات سطح ماه آپولو مشهود است. این بسته حاوی آزمایشات زیادی است، از جمله آزمایشی که باد خورشیدی را اندازه‌گیری کرد.

سایت علمی لمپیاد نجوم / منبع: apod

درباره : نجومی

ایستگاه فضایی بین المللی,اخبار علمی,خبرهای علمی,لمپیاد نجوم و فضا
درباره : نجومی

علت اصلی ناکامی بشر در کشف حیات فرازمینی

انسان مدت هاست که به دنبال کشف حیات فرازمینی و اثبات وجود موجودات فضایی است. اما به راستی علت اصلی ناکامی بشر در کشف حیات فرازمینی چیست؟

حیات فرازمینی را باید جز بزرگترین سوالات بشر دانست که هنوز پاسخی برای آن یافت نشده است. قرنهاست که بشر این سوال ساده را از خود می پرسد که آیا علاوه بر کره زمین، حیات فرازمینی در دیگر جاهای کیهان وجود دارد یا خیر؟ اما به راستی چه چیزی باعث شده تا انسان مدرن از کشف حیات فرازمینی ناکام بماند؟

شاید بهتر باشد قبل از هر چیز این سوال را خود بپرسیم که انسان مدرن برای کشف حیات فرازمینی تا چه میزان به جستجو در کیهان پرداخته است؟ به عبارت بهتر چند درصد کیهان توسط بشر امروز مورد کنکاش قرار گرفته است و آیا این میزان در حدی هست که بتوان گفت انسان تلاش خود را کرده و باید از کشف حیات فرازمینی دست بکشد؟

کارشناسان ناسا معتقدند شاید یکی از اصلی ترین دلایل ناکامی بشر در کشف حیات فرازمینی  به این خاطر است که انسان تنها گستره ناچیزی از کیهان را برای کشف نشانه های حیات فرازمینی مورد جستجو قرار داده است. در واقع پروژه کشف حیات فرازمینی هنوز در ابتدای راه است و انسان گامهای اولیه را هم برنداشته است.

حیات فرازمینی ؛ کشف یک سوزن در انبار کاه

ممکن است موجودات فرازمینی سیگنال هایی را برای ما ارسال کرده باشند که از درک آنها ناتوان باشیم. همچنین این احتمال وجود دارد که تاکنون مسیر بی راهه را رفته و در جاهایی جستجو کرده ایم که نباید می کردیم و لذا باید سمت و سوی خود را برای کشف حیات فرازمینی تغییر دهیم. اما از همه مهمتر اینکه اگر قیاس سوزن و انبار کاه را بپذیریم، باید این سوال را بپرسیم که تاکنون چه میزان از این انبار را جستجو کرده ایم؟

ناسا به دنبال پاسخ به سوالی بوده است که قبلا پرسیدیم؛ اینکه انسان برای کشف تمدنهای بیگانه و یا حیات در دیگر نقاط کیهان تا چه میزان به جستجو در گستره کیهان دست زده است؟ در واقع چند درصد انبار کاه را برای پیدا کردن سوزن مورد کاوش قرار داده است؟

کارشناسان ناسا به منظور پاسخ به این سوال به تحقیق پرداختند و در نهایت به رقم جالب توجهی رسیدند. رقمی که با نگاه به آن به نظر می رسد بشر هنوز هیچ کاری برای کشف حیات فرازمینی  انجام نداده است. در واقع ناسا به رقم  ۰.۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۵۸%رسید. ناسا در قیاسی جالب عنوان کرده است که انگار بشر برای کشف کل کره زمین تنها ۵ سانتیمتر مربع از خاک زمین را جستجو کرده باشد.

اگر بخواهیم قیاس معنادار دیگری در این خصوص ارائه دهیم می توان اینگونه مطرح کرد که بشر برای کشف حیات فرازمینی، به اندازه فردی تلاش کرده که از او خواسته شده است تا برای کشف یک ماهی در درون اقیانوس باید کل آب اقیانوس ها را بنوشد. حال این فرد را در نظر بگیرید که تنها یک لیوان از آب اقیانوس را نوشیده باشد. در واقع وضعیت انسان مدرن برای کشف حیات فرازمینی مشابه وضعیت این فرد است و می توان گفت تاکنون هیچ کاری انجام نداده است.

از سوی دیگر انسان روی زمین هنوز نمی داند که باید به دنبال کدام سیگنال ها باشد؟ و اگر سیگنالهایی از سوی حیات فرازمینی به او برسد، آیا آن را درک خواهد کرد؟ همچنین این احتمال وجود دارد که حیات فرازمینی تمایلی نداشته باشد که از سوی دیگر گونه های حیات در سراسر کیهان شناسایی شود و بر این اساس خود را مخفی می کند. به این ترتیب و با توصیفاتی که از قبل نیز صورت گرفت، کار انسان برای کشف هر گونه حیات فرازمینی به مراتب سخت تر خواهد شد.

درباره : نجومی

لمپیاد نجوم: چندین ماه از مرگ استیون هاوکینگ گذشته، اما آخرین دست نوشته‌های این دانشمند بزرگ نشان می دهد که این مرد هنوز چیزهای زیادی برای گفتن به ما داشت. فقط چند روز پس از انتشار آخرین مقاله هاوکینگ، این فیزیکدان مشهور جهان به دلیل دیگری دوباره در مرکز توجه قرار گرفت: و این دلیل چیزی نیست جز یک پیش‌بینی دقیق و بحث برانگیز در مورد آینده‌ای که شاید باعث پایان نسل بشر شود.

hawking superhumans crisprبه گزارش لمپیاد نجوم، در گلچینی از آخرین کتاب وی به نام – “پاسخ‌های کوتاه به سوالات بزرگ” که بتازگی منتشر شده، هاوکینگ هشدار می دهد که مهندسی ژنتیک در نهایت مسیر فرگشت انسان‌ها را تغییر خواهد داد. هاوکینگ در آخرین کتاب خود نوشته: «ما در حال حاضر وارد مرحله جدیدی از آنچه که ممکن است فرگشت نامیده شود، شده‌ایم و در این مرحله، قادر به تغییر و بهبود DNA خود هستیم. ما اکنون دی ان ای خود را رمزگشایی کرده‌ایم، و این امر بدان معناست که کتاب زندگی خود را خوانده‌ایم، بنابراین می توانیم به اصلاح آن بپردازیم.

در مراحل اولیه این حقیقت ترسناک – که توسط تکنیک‌های ویرایش ژن مانند کریسپر(CRISPR) فعال گردید – هاوکینگ پیشنهاد نمود که تغییرات ژنتیکی “به اصلاح نقص‌های ژنتیکی” محدود باشد. چرا که، تثبیت جامع و مطلق فیزیولوژی ما – مثلا تقویت هوش انسانی – به کنترل و زمان بیشتری نیاز دارد زیرا ترکیب بزرگتر و پیچیده‌تری از ژن‌ها در این امر دخیل خواهند بود.

علیرغم موانع مختلف، با پیشرفت علم و تکنولوژی، هاوکینگ جهانی را پیش‌بینی می کند که در آن، توانایی طراحی افراد در نهایت به جای آنکه کل جامعه را به هم پیوند دهد، باعث تفرقه و جدایی می شود. وی نوشته:« من مطمئن هستم که در چنین عصری، مردم می خواهند هم هوش و هم غرایزی مانند ِ تجاوز را تغییر دهند. احتمالا قوانین مربوط به مهندسی ژنتیک با انسان منتقل خواهد شد، اما بعضی افراد قادر به مقاومت در برابر وسوسه اصلاح برخی خصوصیات انسان مانند حجم حافظه، مقاومت در برابر بیماری و طول عمر نخواهند بود.» این استاد بزرگ بیان می دارد که نخبگانی که این نوع تقویت ژنتیکی را کشف نموده‌اند در نهایت باعث ایجاد ابر انسانهایی خواهند شد که در برابر نسل بشر قرار خواهند گرفت و این آینده کره ما را رقم خواهد زد.

او می گوید: «هنگامی که چنین ابر انسانهایی ظاهر شوند، مشکلات سیاسی قابل ملاحظه‌ای برای افراد غیر اصلاح شده ای که قادر به رقابت با آنها نیستند به وجود خواهد آمد. احتمالا، اینگونه انسانهای عادی از بین خواهند رفت یا به یک نژاد بی‌اهمیت و ناچیز تبدیل خواهند شد و همین امر سبب می شود که نسل ابر انسانها بیشتر و بیشتر شود.» در حالی که دیدگاه‌های هاوکینگ در مورد این موضوع می تواند تا حدودی هشدار دهنده باشد، دانشمندان سال‌هاست که زمینه اخلاقی کریسپر را مورد بحث قرار داده‌اند و بسیاری از ترس‌ها در رابطه با عواقبی که تغییرات ژنتیکی می تواند برای انسانها داشته باشد مطرح شده است.

ترجمه: سهیلا دوست پژوه/ سایت علمی لمپیاد نجوم

منبع: sciencealert.com

درباره : نجومی

خواکین ناوارو پرونا,فیفو,تیم فوتبال فیفا
‘فیفو’ چه کسی بود؟

نام : خواکین ناوارو پرونا

لقب: ناوارو – فیفو

متولد ۲-۸-۱۹۲۸ در خاوا اسپانیا

تاریخ فوت: ۰۶-۱۱-۲۰۰۲

تیم: رئال مادرید

پست:  مدافع راست

درباره : نجومی
صفحات سایت