المپیاد نجوم


لمپیاد نجوم: برای نخستین‌بار، شبیه‌سازی کامپیوتری جدید که از اثرات فیزیکی نظریه نسبیت عام آلبرت اینشتین بهره می برد، نشان داد که گازهای موجود در سیستم‌های سیاهچاله‌های دوتایی غول‌پیکر در هنگام ادغام عمدتا به صورت نور فرابنفش و پرتوایکس خواهند درخشید.

image e Merging Supermassive Black Holes

گاز به روشنی در این شبیه‌سازی رایانه‌ای مربوط به سیاهچاله‌های غول‌پیکر می درخشد.

به گزارش لمپیاد نجوم، هر کهکشانی که به اندازه کهکشان راه شیری خودمان و یا از آن بزرگتر باشد، سیاهچالۀ غول‌پیکری در قلب خود جای داده است. بر طبق مشاهدات، ادغام کهکشان‌ها به طور مکرر در کیهان رخ می دهد، اما تا کنون هیچکس موفق به دیدن ادغام این سیاهچاله‌های غول پیکر نشده است. دکتر «اسکات نوبل» نویسنده، محقق و اخترفیزیکدان در مرکز پروازهای فضایی گودارد ناسا بیان کرد: «ما می دانیم که کهکشان‌هایِ دارایِ سیاهچاله‌های مرکزی همواره در جهان با هم ترکیب می شوند.»

اخیرا، رصدخانه موج گرانشی با تداخل‌سنج لیزری(LIGO) موفق به شناسایی سیاهچاله‌هایی با اندازۀ ستاره‌ها شد که در حال ادغام بودند. محققان گفتند: «منظومه‌های دوتایی غول‌پیکر از ادغام کهکشان‌ها نشات می گیرند. هر سیاهچالۀ عظیم حجم بالایی از گاز و ابرهای گرد و غبار، ستاره و سیاره به همراه دارد. به باور محققان، برخورد کهکشان‌ها به یکدیگر باعث می شود قسمت اعظم این مواد به سمت سیاهچاله‌های مرکزی رانده شوند و سیاهچاله‌ها آن مواد را سریعا به کام خود بکشند.» شبیه‌سازی ادغام سیاهچاله‌های عظیم را در ویدئوی زیر مشاهده کنید:

مدل‌سازی این رویدادهای کیهانی به ابزارهای محاسباتی پیچیده‌ای نیاز دارد که در آنها باید به اثرات فیزیکی ناشی از گردش دو سیاهچاله غول‌پیکر به دور یکدیگر با سرعت نور توجه شود. مدل‌سازی‌ها و مشاهدات می توانند مکمل هم باشند و به نتایج تازه‌ای منجر شوند؛ میتوان با بهره‌گیری از این نتایج، به شیوۀ بهتری درک کرد که چه اتفاقی در مرکز اکثر کهکشان‌ها رخ می دهد.» تجزیه و تحلیل این شبیه‌سازی در مجله Astrophysical منتشر شده است.

ترجمه: منصور نقی لو/ سایت علمی لمپیاد نجوم

منبع: sci-news.com

درباره : نجومی