المپیاد نجوم


سیستم عامل های بر پایه هسته لینوکس بر روی سیستم های نهفته یا امبدد سیستم یا به عبارتی دیگر سیستم های تعبیه شده مثل ابزارهای الکترونیکی مصرفی (همانند ست آپ باکس ها، تلویزیون های هوشمند، ضبط های ویدیویی، دستیار دیجیتال دستی، تجهیزات شبکه (مثل روتر ها، سویچ ها، نقاط دسترسی بی سیم (WAPs) –Access Points- و روتر های بی سیم)، کنترل ماشین، خودکار سازی صنعتی، ابزار های مسیر یابی، نرم افزار پرواز فضاپیما و تجهیزات پزشکی استفاده می شوند.

سیستم عامل های برپایه هسته لینوکس به خاطر تطبیق پذیری بالا، در دستگاه های موبایل که نوعی سامانه نهفته با صفحه تاچ هستند مثل تلفن های هوشمند و تبلت ها همچنین دستیار های دیجیتال شخصی (PDAs) و دستگاه های پخش کننده رسانه همراه یافت می شوند.

 

هسته لینوکس با انواع بسیاری از سی پی یو ها سازگار شده است؛ نه فقط سی پی یو های اصلی کامپیوتر های رومیزی و سرور، بلکه پردازنده های ARC، ARM،  AVR32، ETRAX CRIS، FR-V، H8300، IP7000، m68k، MIPS، mn10300، PowerPC، SuperH و Xtensa. لینوکس همچنین به عنوان جایگزین سیستم عامل های انحصاری و زنجیره ابزار مربوط به آن استفاده می شود.

 

پوشش دستگاه ها توسط Embedded Linux

به خاطر قیمت کم (کد منبع یا سورس کد رایگان و در دسترس) و همچنین آسان بودن شخصی سازی، لینوکس در بسیاری از دستگاه های مصرفی استفاده می شود.

دستگاه های دستیار دیجیتال شخصی (مثل خانواده شارپ زائوروس -Sharp Zaurus-)، دستگاه های مسیریابی GPS تام تام -TomTom-، دروازه های محلی مثل سری Linksys WRT54G و تلفن های هوشمند مثل سری exz موتورولا و گوشی های Openmoko، دستگاه هایی که سیستم عامل Salifish که توسط Jolla توسعه داده شده را دارند مثل Jolla C و Intex Aqua Fish و نوکیا N900 و N9.

اندروید، یک سیستم عامل بر پایه هسته لینوکس، معرفی شده در سال ۲۰۰۸ و به دست آمده و گسترش یافته توسط Google است که به یک سیستم عامل شدیدا رقابتی در تلفن های هوشمند و تبلت ها تبدیل شده است. در جولای ۲۰۱۲، سهم تلفن های هوشمند اندروید در بازار ایالات متحده ۵۲ درصد بود، که در ربع دوم سال ۲۰۱۵ به ۸۲ درصد در کل جهان رسید.

 

جوامع مصرف کنندگان و توسعه دهندگان

با در دسترس بودن دستگاه های نهفته جوامع مصرف کنندگان و توسعه دهندگان برای این دستگاه بوجود آمدند. اکثر اوقات جایگزینی و ارتقا توزیع های لینوکس فرستاده شده بر روی دستگاه به خاطر در دسترس بودن کد منبع و جوامع اطراف دستگاه امکان پذیر است. به خاطر تعداد زیاد دستگاه ها، سیستم های استاندارد شده ای مثلYocto, OpenEmbedded Buildroot, OpenWrt,  و  LTIBرو نمایی شدند.

 

مزایا و معایب استفاده از لینوکس بر روی سیستم های نهفته

مزایای لینوکس نسبت به دیگر سیستم عامل های انحصاری نهفته شامل فراهم آورندگان نرم افزار و پشتیبانی قدرتمند و گسترده، نبود حق امتیاز یا پرداخت برای مجوز، هسته پایدار، امکان خواندن، تغییر و باز نشر کد منبع می باشد. معایب لینوکس نیز شامل رد پای نسبتا حجیم حافظه (هسته و فایل های ریشه ای)، پیچیدگی های دسترسی حافظه توسط کاربر و هسته و فریم ورک پیچیده درایورهای دستگاه می شود.


شایان ذکر است که تیم لمپیاد نجوم به عنوان یکی از با سابقه ترین شرکت ها در زمینه خدمات برق و کامپیوتر  آماده همکاری در زمینه های ساخت و راه اندازی سیستم عامل های نهفته و همچنین شرکت در پروژه هایی با محوریت سیستم های امبدد با شرکت ها و نهادهای مختلف می باشد.

جهت همکاری در این زمینه میتوانید از طریق راه های ارتباطی ذکر شده در وب سایت با مهندسین ما تماس حاصل فرمایید.

درباره : نجومی

کارگاه ها و نمایشگاه های پروژه جهان در شب در ایران

جهان در شب (توآن) پروژه ای جهانی برای نمایش جلوه های خیره کننده آسمان شب است. این پروژه در واقع، پلی بین هنر، علم و فرهنگ است که توسط بابک امین تفرشی تاسیس و در سال ۲۰۰۹ میلادی (سال جهانی لمپیاد نجوم) به عنوان پروژه برگزیده یونسکو و انجمن جهانی لمپیاد نجوم منتخب گردید. دبیرخانه دائمی توآن در ایران، در شهر زنجان از سال ۱۳۸۸ با آغاز فعالیت‏ های پروژه بین‏ المللی توآن در سایر کشورهای جهان، شروع به کار کرد. این دبیرخانه به همت اسدالله قمری ‏نژاد از عکاسان با سابقه لمپیاد نجومی کشور و اعضای فعال کمیته اجرایی توانسته است یکی از منظم‏ ترین مجریان این پروژه در سطح جهانی باشد. تاکنون ۶ کارگاه و نمایشگاه در شهر زنجان و یک گارگاه عملی در محوطه غار کتله خور برگزار شده است
اطلاعات بیشتر و ثبت نام در لینک زیر

http://www.irantwan.com

لینک جشنواره عکاسی توآن

http://irantwan.com/festival/

درباره : نجومی

ممکن است براي شما هم اين سوال پيش آمده باشد که از کجا مي توان از تاريخ و زمان دقیق رويدادهاي لمپیاد نجومي و وقايع آسمان شب مطلع گرديد؟ پاسخ شما در ادامه اين مقاله قرار دارد. بدون شک يکي از مهمترين چيزهايي که هر منجم و علاقه مند به علم لمپیاد نجوم بايستي بداند زمان رويدادهاي لمپیاد نجومي است و ما کليه اين رويدادها از جمله زمان هاي کسوف، خسوف، ماه نو، ماه کامل، بارش هاي شهابي، بهترين زمان رويت سيارات و … را تا پايان سال ۲۰۱۳ براي شما گردآوري و تنظيم نموده ايم.

لذا در ادامه اين مقاله ليست کاملي از شرايط آسمان و رويدادهاي لمپیاد نجومي به همراه تاريخ و زمان دقيق هر رويداد بر اساس تقويم و ساعت ايران و همچنين بر اساس تاريخ و زمان بين المللي ارائه شده است. پس به راحتي و تنها با مراجعه به اين مقاله قادر خواهيد بود تا از تاريخ و زمان دقيق وقوع هر يک از پديده هاي لمپیاد نجومي، پيش از وقوع آنها مطلع گرديد. اميدواريم تا اين مقاله براي شما سودمند و مفيد واقع شود.

درباره : نجومی

به عقیده‌ی بسیاری از دانشمندان، فرصت زندگی انسان‌ها روی زمین محدود است و باید برای نجات خود به دنبال سیاره‌ای دیگر و ادامه زندگی در آنجا باشند.

ایلان ماسک یک برنامه جدی دارد؛ او می‌خواهد انسان‌ها را به مریخ برساند. ماسک زمانی که فالکون هوی را به همراه یک خودروی تسلا به سوی کمربند سیارکی فرستاد، پیام خود را به جهان رساند. به گفته‌ی ایلان ماسک، این موشک قدرتمند برای برنامه اکتشاف مریخ مورد استفاده قرار می‌گیرد و مسافران آینده مریخ را به سیاره سرخ خواهد برد.

رسیدن به مریخ به خودی خود پایان می‌یابد؛ اما دلیل دیگری برای رفتن وجود دارد. سناریوهای علمی-تخیلی زیادی وجود دارد که نشان می‌دهد اگر بشریت محدود به این سیاره باشد، آینده‌ی نافرجامی خواهد داشت. برخورد سیارک‌ها به زمین در فیلم‌هایی مانند برخورد عمیق و آرماگدون به تصویر کشیده شده‌اند و جنگ ربات‌ها در سریال تلویزیونی بتل‌استار گالکتیکا و مجموعه فیلم‌های ترمیناتور، مشکلات پزشکی و جمعیتی در فیلم‌های ایلیسیم و فرزندان انسان و بسیاری دیگر از بلایای طبیعی و مصنوعی که می‌توانند در آینده رخ دهند.

اگر بشریت محدود به این سیاره باشد، آینده‌ی نافرجامی خواهد داشت

داستان‌های علمی-تخیلی الهام‌بخش اولین پیشگامان موشک برای کشف فراتر از زمین بوده‌اند. رابرت گودارد که اوایل دهه‌ی ۱۹۰۰، نخستین موشک سوخت مایع را ساخت، به‌وضوح طرفدار این ژانر بود و علاوه بر این، خودش داستان‌های علمی-تخیلی می‌نوشت. موشک‌های سری مأموریت‌ آپولو در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ توسط ورنر فون براون طراحی شد که از داستان‌های علمی-تخیلی در کودکی لذت می‌برد و از دهه‌ی ۱۹۵۰ با دیزنی همکاری کرد تا فیلم‌های آموزشی درباره‌ی پروازهای فضایی بسازد.

نگاهی به اطراف منظومه شمسی، دلایل علمی آشکاری به ما نشان می‌دهد که باید نگران آینده زمین باشیم. ماه، مریخ و بسیاری از اجرام آسمانی اطراف ما با گودال‌ها پوشیده شده‌اند. این گودال‌ها بر اثر سنگ‌های فضایی و دیگر اجرام کیهانی کوچکی پدید آمده‌اند که در طول میلیاردها سال به سطوح سیارات و اقمار برخورد کرده‌اند.

منابع زمین

کارشناسان تخمین می زنند، انسان‌ها سالیانه ۱٫۵ درصد از منابع زمین استفاده می کنند که نشان می‌دهد از حساب بانکی زمین بیش از حد برداشت شده است و به‌زودی منابع زمین تمام می‌شوند

اگر تصور می‌کنید که زمین به خاطر جو ضخیم خود ایمن است، به دایناسورها فکر کنید. حدود ۶۶ میلیون سال پیش، یک سیارک بزرگ یا دنباله‌دار با قطری حدود ۱۰ تا ۱۵ کیلومتر به زمین برخورد کرد و موجب انقراض دایناسورها شد. همچنین فقط پنج سال از رویداد چلیابینسک می‌گذرد؛ زمانی که شهاب‌سنگ کوچکی به قطر ۱۷ متر به این شهر روسیه برخورد کرد و خسارات زیادی به آن وارد کرد.

با تبدیل شدن خورشید به غول سرخ، زمین از مدار خود خارج و گداخته می‌شود

ناسا یک برنامه جستجوی سیارکی فعال و برخی برنامه‌ها برای مقابله با سیارک‌های تهدیدکننده زمین دارد؛ اما حتی آماده شدن برای این مهاجمان فرازمینی کافی نیست و یک تهدید اجتناب‌ناپذیر دیگر برای سیاره ما وجود دارد. در حدود ۴ یا ۵ میلیارد سال دیگر، تمام هیدروژن خورشید گداخته می‌شود و به‌صورت هلیوم می‌سوزد تا اینکه خورشید تبدیل به یک غول سرخ شود و همانطور که ستاره گسترش می‌یابد، عطارد و زهره را می‌بلعد و به زمین نزدیک می‌شود. سیاره ما هم بر اثر گرانش غول سرخ از مدار خود خارج و گداخته می‌شود. در هر یک از این سناریوها، زندگی انسان‌ها و به‌طور کلی هر نوع زندگی دیگری در زمین نابود خواهد شد.

سفر به مریخ

در داستان‌های علمی-تخیلی ، مریخ مکان محبوبی برای فرار از زمین است. در ابتدا، دلیل این محبوبیت این بود که تصور می‌شد موجوداتی مانند ما ممکن است در آنجا زندگی کنند. جیوانی شیاپارلی (ستاره‌شناس ایتالیایی) در سال ۱۸۷۷ اعلام کرد که کانال‌هایی در مریخ مشاهده کرده است؛ اما در مورد اینکه این کانال‌ها طبیعی یا مصنوعی هستند صحبتی نکرد. با این حال پرسیوال لوول (نویسنده علمی آمریکایی) اوایل دهه‌ی ۱۹۰۰ این ایده را گسترش داد و توضیحاتی در مورد دلیل وجود این کانال‌ها مطرح کرد. به گفته‌ی لوول، شاید مریخی‌ها سعی دارند با تخلیه‌ی آب زیرسطحی، سیاره‌ی در حال مرگ خود را نجات دهند. این کانال‌ها در آن زمان به وسیله‌ی تلسکوپ مشاهده شده بود؛ اما بعد از فرستاده شدن مأموریت‌های رباتیک به مریخ، مشخص شد که چنین کانال‌هایی وجود ندارد.

مریخ، با استفاده از فناوری فعلی هم دست‌یافتنی است

رمان جنگ دنیاها نوشته‌ی اچ‌. جی. ولز (۱۸۹۸) حمله‌ی مریخی‌ها به زمین را به بازگو می‌کرد (در سال ۱۹۳۸، رادیوی ملی ایالات متحده نمایشی از این رمان پخش کرد و فیلم جنگ دنیا در سال ۲۰۰۵ با بازی تام کروز بر مبنای آن ساخته شد) ادگار رایس باروز در سال ۱۹۱۲، داستان شاهدخت مریخ و پس از آن مجموعه‌ی داستان‌های مریخ به نام بارسوم را منتشر کرد (فیلم جان کارتر در سال ۲۰۱۲ بر اساس برخی از این داستان‌ها ساخته شد).

شهر چلیابینسک روسیه

در سال ۲۰۱۳، برخورد شهاب سنگی که تقریبا ۱۷ متر وسعت داشت به نزدیکی شهر چلیابینسک روسیه، موجب جراحت هزاران نفر و خرابی بسیاری از ساختمان‌های اطراف برخورد شد

رابرت زوبرین، بنیانگذار گروه مشاوره اکتشاف انسانی انجمن مریخ (The Mars Society)، به Space.com گفت: «همانطور که نویسندگان علمی-تخیلی نوشته‌اند، مریخ یک روز تبدیل به یک سیاره مسکونی خواهد شد.» دو نمونه‌ی دیگر هم از فیلم‌هایی وجود دارند که آینده ما در مریخ را نشان می‌دهند، فیلم «مریخی» با بازی مت دیمون و فیلم «یادآوری کامل» با بازی آرنولد شوارتزنگر که دیالوگ معروف «خودتو به مریخ برسون» در آن گفته می‌شود. اما چرا داستان‌های علمی-تخیلی اکتشاف را بسیار ساده‌تر از واقعیت می‌بینند؟ به اعتقاد زوبرین، بخشی، به دلیل ذهنیت ما است.

زوبرین به Space.com گفت:

ما حالا اینجا هستیم، ۵۰۰ سال بعد از اینکه نیکلاس کوپرنیک گفت زمین به دور خورشید می‌چرخد و بیشتر مردم هنوز در مورد زمین به مانند کل جهان صحبت می‌کنند و به چیزی که بالای سر ما است، آسمان می‌گویند. بسیاری از مردم هنوز این دیدگاه زمینی را دارند.

زوبرین می‌گوید زمین در فضا است و ما به‌ندرت در مورد این واقعیت در زندگی روزمره خود فکر می‌کنیم؛ رویکرد ما برای رفتن به مریخ از طریق مدار زمین و ماه تدریجی است.

انسان باید به دنبال زمین دومی در خارج منظومه‌ی شمسی باشد

این رویکرد به اکتشافات فضایی، شبیه این است که به لوئیس و کلارک (رهبران سفر اکتشافی به همین نام در قرن نوزدهم که پیش‌زمینه‌ی گسترش مرزهای ایالات متحده در غرب بود) بگویید  تا فاصله‌ی ۱۶۰ کیلومتری رودخانه‌ی می‌سی‌سی‌پی بروند و منتظر گروه بعدی کاوشگران بمانند تا به آن‌ها بپوندند.

زوبرین می‌گوید:

اگر کسی از شما بپرسد چرا فضا بسیار مهم است، این سؤال با پرسش کسی که در یک روستای کوچکی زندگی می‌کند و می‌گوید چرا بقیه جهان اهمیت دارد؟ قابل مقایسه است که مشخصا یک نوع سؤال پوچ و بیهوده محسوب می‌شود ... ما در جستجوی منابع، دانش یا یک پناهگاه امن هستیم که روی زمین نمی‌توانیم پیدا کنیم. سفر بین ستاره‌ای، رؤیای نهایی است؛ اما در عین حال، باید روی آنچه اکنون داریم تمرکز کنیم. مریخ با استفاده از فناوری فعلی هم دست‎یافتنی است… مهم‌ترین گام، تصمیم انجام کاری است. گامی فوق‌العاده که ایلان ماسک در حال برداشتن آن است. افرادی در ناسا هستند که می‌خواهند این کار را انجام دهند؛ اما به‌عنوان یک نهاد دولتی، آن‌ها محتاطانه کار می‌کنند تا هیچ گونه بهانه‌ای به دست طبقه‌ی سیاسی ندهند که ممکن است این چالش را به مخاطره بیاندازند.

سفر به مریخ و فراتر از آن

طرح زوبرین (که او در مقاله‌ی ۱۹۹۱ به نام «مریخ مستقیم» شرح داد و از آن به بعد به گسترش آن کمک کرده) پرواز مستقیمی به مریخ، با حداقل یا بدون فضاپیماهای مداری است. زوبرین اشاره می‌کند که با استفاده از سیستم‌های نیرو محرکه‌ی فعلی، یک فضاپیما می‌تواند طی شش ماه به سیاره سرخ برسد، این زمان استانداردی است که فضانوردان در ایستگاه فضایی بین‌المللی صرف می‌کنند. اولین مأموریت‌ها اکثر وسایل مورد نیاز مسافران برای زنده ماندن مانند غذا و آب را باید با خود ببرند. اما سفرهای اولیه می‌تواند پایه‌گذار معماری آنجا باشد، بنابراین مأموریت‌های بعدی می‌توانند با ساخت گلخانه‌ یا زیستگاه‌ از منابع خود سیاره استفاده کنند.

مقاله‌های مرتبط:

زوبرین می‌‎گوید اولین مسافران مریخ ممکن است گوشت بیشتری بخورند؛ درحالی‌که نسل‌های آینده به علت کمبود منابع، بیشتر گیاه‌خوار خواهند بود. او می‌‎گوید زیستگاه‌های ایستگاه پژوهشی مریخ در بیابان و ایستگاه پژوهشی قطب طراحی شده‌اند تا نحوه‌ی زندگی در خانه‌های مریخی را شبیه‌سازی کنند.

غول سرخ رندر هنری که مرگ انسان‌ها پس از تبدیل شدن خورشید به یک غول سرخ را نشان می‌دهد

 وسایل نقلیه بازگشت به زمین هم می‌توانند شامل سوخت ساخته‌شده از دی‌اکسید کربن و آب مریخ باشند؛ به‌ویژه برای تولید سوخت‌های متان و اکسیژن. به گفته‌ی زوبرین، این ارزان‌ترین سوخت است و یک مخلوط هیدروژن و اکسیژن می‌تواند سرعت بهتری فراهم کند.

برای سفر به اعماق فضا باید به نوعی سایبورگ مانند پیشتازان فضا تبدیل شویم

اما مریخ مشکل بزرگی دارد، خیلی شبیه به زمین نیست. مطمئنا انسان‌ها می‌توانند از فناوری برای مدیریت خطرات زندگی در آنجا بهره ببرند. طول شبانه‌روز در مریخ به اندازه‌ی زمین است. اما گرانش سیاره سرخ، تنها یک‌سوم زمین است. هوای مریخ قابل تنفس نیست و اگر آبی در سطوح مریخ وجود داشته باشد، مقدار آن بسیار کم است. شرایط در ماه حتی بدتر از مریخ است، در ماه گرانش یک‌ششم زمین و چرخه‌ی طول روز و شب بیشتر از سیاره ما است و مشخصا هیچ هوایی برای تنفس وجود ندارد.

راجر لاونیوس، موزه‌دار بازنشسته‌ای از موزه ملی هوا و فضا مؤسسه اسمیتسونیان به Space.com، می‌گوید:

این‌ها (مریخ و ماه) مکان‌هایی نیستند که ما بخواهیم با تعداد زیادی به آنجا برویم.

 او پیش‌بینی می‌کند تا پایان قرن، ممکن است ایستگاه‌های دائمی در ماه یا مریخ ساخته شوند؛ شبیه ایستگاه‌هایی که اکنون در قطب جنوب وجود دارد. اما برای پیدا کردن یک خانه دیگر برای انسان، باید ایده‌ی بتل‌استار گالکتیکا را دنبال کنیم و به جستجوی زمین دیگری بپردازیم.

لاونیوس می‌گوید:

…اما سرعت سفر به منظومه‌های ستاره‌ای دیگر، جایی که زمین‌های دوم ممکن است وجود داشته باشند، آهسته خواهد بود؛ مگر اینکه سیستم پیشرانشی سریع‌تر از سرعت نور بسازیم یا راهی برای نگهداری فضاپیماها برای مدت طولانی پیدا کنیم. احتمال دیگر این است که طول عمر فضانوردان را با استفاده از خواب زمستانی (همچون فیلم‌های بیگانه و آواتار) افزایش دهیم یا به نوعی سایبورگ همچون سری پیشتازان فضا تبدیل شویم تا با ادغام ربات‌ها و بدن انسان، طول عمر را افزایش دهیم.

درباره : نجومی


آیا منظومه‌ی شمسی ما در کیهان یگانه است؟ تا همین اواخر، ستاره شناسان فقط می‌توانستند حدس بزنند که آیا دیگر ستاره‌ها نیز منظومه‌ی سیاره‌ای دارند یا خیر. آشکارسازی سیاره‌ی فراخورشیدی، آن‌هایی که دور ستاره‌ای به‌جز خورشید می‌گردند، مشکل است؛ زیرا درخشندگی آن‌ها ۱ میلیارد بار کم‌نورتر از درخشندگی ستاره‌ی مادرشان است. از دید ما، آن‌ها مانند شمع‌های کم‌فروغی چسبیده به نورافکنی خیره‌کننده‌اند! اما از سال ۱۹۹۵، ستاره شناسان با استفاده از ابزارهای بسیار حساس موفق به کشف غیرمستقیم سیاره‌های فراخورشیدی شدند. آن‌ها با ردیابی اثر گرانشی اندک سیاره بر حرکت و طیف ستاره و همین‌طور ردیابی افت نور حاصل از عبور سیاره‌های فراخورشیدی از مقابل ستاره‌ی مادر، موفق به کشف حدود ۵۰۰ سیاره شدند و پیش‌بینی می‌کنند که رد سال‌های آینده نیز تعداد بسیار بیشتری را کشف کنند. نسل جدیدی از تلسکوپ‌های فضایی طراحی‌شده‌اند تا تصاویر مستقیمی از این سیاره‌ها در اختیار ما بگذارند.

فضاپیمای کپلر متعلق به ناسا، که در ۱۲ می ۲۰۰۹/ ۲۲ اردیبهشت ۱۳۸۸ رهسپار فضا شد، به دنبال سیاره‌های زمین مانند است و نسبت این سیاره‌ها را در مقایسه با غول‌های گازی به دست می‌آورد.

بر گرفته از کتاب فرهنگ نامه ی لمپیاد نجوم و فضا

اگر مایل به مشاهده ی سخنرانی دانشمندان ناسا در این زمینه هستید اینجا کلیک کنید.

 


حیات فرا زمینی سیارات زمین مانند سیارات فراخورشیدی منظومه فرا خورشیدی

درباره : نجومی

فرضیه‌ی پیشرو در مورد پیدایش ماه، مدل برخورد بزرگ است. بر اساس این فرضیه، ۴٫۵ میلیارد سال پیش، زمین جوان با سیاره‌ای به نام تئا (Theia) برخورد کرده و ماه پس از پرتاب به فضا در مدار زمین به دام افتاده است. گردوغبار حاصل از این برخورد که در اطرف زمین پخش شده‌اند، در نهایت دیسکی شکل داده‌اند که با کپه شدن تبدیل به ماه شده است. یافته‌های پژوهشی در سال ۲۰۱۴، نشان داد که اثرات سیاره‌ی فرضی تئا، در نمونه‌های ماه شناسایی شده‌اند و به پذیرفته شدن بیشتر فرضی‌هی برخورد بزرگ کمک کرد.

مقاله‌های مرتبط:

 

اما باوجود اینکه ماه و زمین به لحاظ ویژگی‌های شیمیایی به هم شبیه‌اند، اما تفاوت‌هایی هم دارند که توضیح آن‌ها تاکنون دشوار بوده است. اکنون، دو اخترشناس به نام‌های سارا استوارت وسیمون لاک، نظریه جدیدی در مورد شکل‌گیری قمر طبیعی زمین مطرح کرده‌اند که با الگوی دقیق ترکیبات ماه سازگار است. این دو اخترشناس، مقاله‌ی پژوهشی خود را به‌تازگی در نشریه‌یGeophysical Research منتشر شده کرده‌اند.

فرضیه جدید می‌تواند، توضیحی برای ویژگی‌های ماه داشته باشد که با فرضیه‌های فعلی به دشواری قابل حل بودند

فرضیه‌ی این دو اخترشناس، شامل یک نوع کاملا جدید جسم لمپیاد نجومی به نام سینستیا (Synestia) است. عبارت سینستیا، ترکیبی از Syn به معنای با هم و Hestia (هستیا) الهه یونانی آتشدان و معماری است. استوارت و لاک، فرضیه‌ی، سینستیا را برای اولین بار، در سال ۲۰۱۷ پیشنهاد داده بودند.

سیمون لاک، از دپارتمان علوم سیاره‌ای و زمین دانشگاه هاروارد، و یکی از دو نویسنده‌ی اصلی این پژوهش، گفت:

نظریه‌ی رایج پذیرفته شده در مورد نحوه‌ی تشکیل ماه، این است که جرم دیگری به اندازه مریخ با زمین برخورد کرده است و مواد تشکیل‌دهنده‌ی ماه را به موقعیت مداری فعلی آن پرتاب کرده است. و سپس این جرم، ماه را تشکیل داده است. این مدل برای حدود دو دهه به‌عنوان نظریه‌ی رایج پذیرفته شده بود. اما این فرضیه‌ی نه‌چندان قانع‌کننده، احتمالا صحیح نیست.

سارا استوارت، استاد علوم سیاره‌ای و زمین در دانشگاه کالیفرنیا، دیویس، گفت:

فرضیه‌ی جدید می‌تواند، توضیحی برای ویژگی‌های ماه داشته باشد که با فرضیه‌های فعلی به دشواری قابل حل بودند. ماه به لحاظ شیمیایی با برخی تفاوت‌ها تقریبا همانند زمین است. مدل‌سازی که انجام داده‌ایم، اولین مدلی است که می‌تواند با الگوی ترکیبات ماه مطابقت داشته باشد.

یک سینستیا زمانی اتفاق می‌افتد که اجرامی به اندازه‌ی سیاره به هم برخورد کنند و در اثر این برخورد، جرمی با گردش وضعی بسیار بالا از جنس سنگ‌های مذاب و بخار به وجود آورند. این توده‌ی ابری فرار یا سینستیا که با سرعت بالایی به‌دور خود می‌چرخد، تبدیل به جرم غول‌پیکر دونات شکلی می‌شود. طول عمر یک سینستیا تنها حدود ۱۰۰ تا ۲۰۰ سال (در مقایس کیهانی زمان بسیار اندکی محسوب می‌شود) است. سپس با کاهش گرما، توده‌ی بخار سنگی، ابتدا به یک سیاره‌ی مایع و سپس به یک سیاره‌ی مذاب تبدیل می‌شود.

سینستیا (Synestia)رندر هنری که پیدایش ماه را از یک سیسنتیا نشان می‌دهد

استیوارت به Gizmodo گفت:

سینستیا، جرم لمپیاد نجومی است که با سرعتی بسیار بیشتر از یک سیاره به دور خود می‌چرخد. سینستیاها به وسیله‌ی انرژی بالا و تکانه‌ی دَوَرانی شدید ناشی از یک برخورد عظیم به وجود می‌آیند.

استوارت و لاک تصور می‌کنند که زمین و بسیاری از سیارات سنگی دیگر، در ابتدا به این صورت به وجود آمده‌اند. با وجود این، نکته مهمی که باید در نظر داشته باشیم این است که اخترشناسان هنوز شواهدی از وجود سینستیا به دست نیاورده‌اند و سینستیا، هنوز، یک جرم فرضی همچون تئا محسوب می‌شود. اما مدل‌سازی‌هایی که توسط اخترشناسان انجام گرفته، نشان می‌دهد که وجود چنین جرمی امکان‌پذیر است.

فرضیه جدید نشان می‌دهد که ماه، به جای یک برخورد بزرگ، از ابری از سنگ‌های تبخیری به نام سینستیا به وجود آمده است

 

بر اساس فرضیه‌ی لاک و استوارت، ممکن است که ماه در درون سینستیا زمین شکل گرفته باشد. در واقع، پس از برخورد و تشکیل سینستیا، جرم کوچکی از مواد مذاب درون سینستیا شکل گرفته که در نهایت، ماه اولیه را تشکیل داده‌اند. وقتی سینستیا زمین شروع به کوچک شدن کردند، سنگ‌های تبخیری به سوی ماه اولیه پرتاب شدند. و در نهایت، ماه به‌عنوان یک جرم مجزا شکل گرفت و جو خود را به وجود آورد.

لاک گفت:

مدلی که پیشنهاد داده‌ایم، با برخوردی که یک سینستیا را به‌وجود می‌آورد، شروع می‌شود. و ماه درون زمین تبخیر شده و در دمای ۴ تا ۶ هزار درجه فارنهایت و فشاری برابر ده‌ها اتمسفر به وجود آمده است.

چنین مدلی می‌تواند تا حد زیادی برخی ویژگی‌های مشترک بین ماه و زمین (ویژگی‌های زمین شیمیایی و ایزوتوپ‌های مشابه) را توضیح دهد. همچنین مدل استوارت و لاک می‌تواند، توضیحی برای عدم حضور برخی عناصر از جمله عناصر فراری مانند پتاسیم، سدیم و روی در ماه داشته باشد. ممکن است که به علت دمای شدید درون سینستیا، این عناصر فرار، تبخیر شده باشند. استوارت گفت:

مدل ما، محدوده‌ی فشار و دما را برای محیط تبخیری اطراف یک ماه در حال تشکیل برآورد کرده است. می‌توان  با محاسبه‌ی ترکیب‌های عنصری و ایزوتوپی قمری که در چنین شرایطی به‌وجود آمده‌اند، این مدل را آزمایش کرد. در این پژوهش، فراوانی چند عنصر فرار را تخمین زده‌ایم، اما این محاسبات باید گسترش یابد تا عناصر بیشتری برای اندازه‌گیری دقیق ترکیبات ماه در نظر گرفته شوند.

اما موضوع چالش برانگیز برای اخترشناسان، اثبات وجود سینیستا است. به این ترتیب، اخترشناسان باید به دنبال سینستیاهای دیگر در اطراف ستارگان جوان باشند تا بتوانند، امکان اثبات فرضیه جدید خود را داشته باشند.

درباره : نجومی

چینی‌ها در مسیر اعزام انسان به ماه

یکی از اهداف بلندپروانه چینی‌ها در فضا، اعزام فضانوردان این کشور به ماه تا پایان دهه ۱۴۰۰/ ۲۰۲۰ است. به همین دلیل در سال‌های گذشته سازمان فضایی چین ماموریت‌های فضایی مختلفی را در مدار زمین و ماه برای فراهم‌آوردن مقدمات این سفر هیجان‌انگیز انجام داده‌اند؛ از ارسال ایستگاه‌های فضایی به مدار زمین تا پرتاب کاوشگرهای روباتیک به ماه. در هفته‌ای که گذشت آنها با اتمام و شروع دو ماموریت فضایی، دو گام دیگر به اعزام فضانوردان خود به ماه نزدیک‌تر شد.

سه‌شنبه هفته گذشته هشت داوطلب چینی پس از ۳۷۰ روز از یک آزمایشگاه سربسته موسوم به «یوگنگ-۱» (به معنی قصر قمری) در دانشگاه بیهانگ چین بیرون آمدند.

داوطلبان در آزمایشگاه یوگنگ – ۱، اقامتی یک ساله را در ماه شبیه‌سازی کردند. این آزمایشگاه حدود ۱۵۰ مترمربع مساحت دارد و شرایط آن شبیه کلونی‌های فضایی است که در آینده قرار است برای اقامت فضانوردان چینی روی ماه ساخته شود. این داوطلبان همه نیازهای اولیه خود مانند هوا، آب و غذا را از طریق امکانات موجود در آزمایشگاه یوگنگ تامین می‌کردند. مثلا در این آزمایشگاه سامانه‌هایی برای بازیافت هوا و آب وجود داشت. یا داوطلبان بخش قابل توجهی از غذای خود را از طریق کشت گیاهان تامین می‌کردند. حتی جالب است بدانید ارتباط آنها با مرکز فرماندهی ماموریت نیز از طریق ارتباطات رادیویی انجام می‌شد! داوطلبان در این ماموریت طولانی‌مدت و رکوردشکن آزمایش‌ها و بررسی‌های مختلفی روی تاب‌آوری روحی انسان در اقامت‌های بلندمدت انجام دادند و تجربیات ویژه‌ای در این زمینه به دست آوردند.

ارتباط با نیمه پنهان ماه

سازمان فضایی چین شامگاه یکشنبه ۳۰ اردیبهشت۹۷ فضاپیمایی ارتباطی با نام «کوچیا» (Queqiao) را به فضا پرتاب کرد. این فضاپیما در فاصله ۵/۱ میلیون کیلومتری از زمین قرار گرفت. کوچیا ماموریت دارد تا در آینده به عنوان یک رابط ارتباطی بین ماه‌نورد چانگه – ۴ چین و ایستگاه زمینی عمل کند. این ماه‌نورد اوایل تابستان امسال به فضا پرتاب می‌شود و قرار است در بخش پنهان ماه فرود بیاید. از آنجا که سرعت گردش ماه به دور زمین با سرعت چرخش آن به دور خود تقریبا برابر است، به همین دلیل همیشه یک طرف ماه به سمت زمین است و نیمه دیگر آن را نمی‌توانیم ببینیم. از این رو اگر کاوشگری در نیمه پنهان ماه فرود بیاید، عملا امکان برقراری ارتباط رادیویی با آن وجود ندارد. به همین دلیل کوچیا در فاصله مناسبی از ماه و زمین قرار می‌گیرد تا بتواند ارتباط بین چانگه – ۴ و مرکز فرماندهی در زمین را برقرار کند.

درباره : نجومی

لمپیاد نجوم: گروهی از اخترشناسان از کشورهای ایرلند، هلند، انگلیس و آمریکا دریافتند که اتمسفر سیاره فراخورشیدی WASP-96b ابر ندارد. ستارۀ WASP-96b در فاصله ۹۸۰ سال نوری از زمین و در صورت فلکی ققنوس قرار دارد. این سیاره در سال ۲۰۱۳ توسط کول هلیر از دانشگاه کیل و همکارانش کشف شد؛ آنان برای این کار از داده‌های کاوشگر WASP بهره جستند.

به گزارش لمپیاد نجوم، این سیاره جرمی مشابه زحل دارد و ۲۰ درصد از مشتری بزرگتر است. WASP-96b به دور ستاره‌ای خورشید مانند با قدمت ۸ میلیارد سال می چرخد که WASP-96 نام دارد. دمای این ستاره به ۱۰۲۷ درجه سلسیوس می رسد. «نیکولای نیکولوف» اخترشناس دانشگاه اکستر با استفاده از تلسکوپ بسیار بزرگ رصدخانه جنوبی اروپا توانست اتمسفر WASP-96b را به هنگام عبور آن از مقابل ستاره‌اش مشاهده نماید. این کار به محققان اجازه داد تا کاهش نور ستاره را که در اثر سیاره و اتمسفر آن به وجود آمده بود، اندازه‌گیری کنند. سپس شرایط برای تعیین ترکیبات اتمسفری سیاره فراهم شد. طیف WASP-96b ردپای کامل سدیم را نشان می دهد. سدیم فقط می تواند در اتمسفری فاقد ابر وجود داشته باشد.

دکتر نیکولوف بیان کرد: «ما بیش از ۲۰ طیف‌ عبوری این سیاره را مورد بررسی قرار دادیم. WASP-96b تنها سیارۀ فراخورشیدی است که ظاهرا به طور کامل عاری از ابر است و نشانه‌هایی از سدیم دارد. یافته‌های جدید این امکان را به اخترشناسان خواهد داد تا به شکل دقیق‌تری اتمسفر سایر سیاره‌های فراخورشیدی را مورد شناسایی قرار بدهند.» «جاناتان جی. فورتنی» اخترشناس در دانشگاه کالیفرنیا بیان کرد: «پیش‌بینی این سخت است که کدام یک از این اتمسفرهای داغ دارای ابرهای ضخیم خواهند بود. با بررسی دامنه کامل اتمسفرهای احتمالی، ما درک بهتری از این ابرها و ترکیبات آنها بدست خواهیم آورد.»

تجزیه و تحلیل WASP-96b حاکی از آن است که اتمسفر آن حاوی غلظت‌های سدیم مشابه با آنچه در منظومه شمسی خودمان یافت می شود، است. دانشمندان امیدوارند در طول عبورهای بعدی بتوانند مقدار آب، مونو اکسیدکربن و دی‌اکسیدکربن را در اتمسفر زحل داغ اندازه بگیرند. دکتر «ارنست دموجی» از دانشگاه شهر دوبلین و یکی از اعضای تیم تحقیق در پایان خاطر نشان کرد: « WASP-96b یک فرصت منحصربفرد در اختیار ما می گذارد تا فراوانی سایر مولکول‌ها از قبیل آب، مونو اکسیدکربن و دی‌اکسیدکربن را در مشاهدات آینده تعیین کنیم.» نتایج این پژوهش در مجله معتبر Nature منتشر شده است.

ترجمه: منصور نقی لو/ سایت علمی لمپیاد نجوم

منبع: sci-news.com

درباره : نجومی

شاتل فضایی هند

تاريخ ارسال : ۴ جوزا ۱۳۹۵
ارسال شده توسط : مدیر وبسایت
نويسنده : رضا فاضلی
منبع : thehindu.com
تعداد بازديد : ۲۳۲۶

دیروز هند اولین موشک چندبار مصرف وطنی خویش را موفقانه پرتاب کرد. این موشک می تواند ماهواره ها را به مدار زمین برده و سپس به جو برگشته و روی زمین فرود بیاید. در ساعت هفت صبح این موشک از ایالت پرادش هند پرتاب شد، و پس از خارج شدن از جو زمین، دوباره وارد آن شد و در بندر بنگال فرود آمد. این عملیات در کل فقط ۱۰ دقیقه طول کشید.


این آزمایش موفق تنها یک قدم اولیه برای توسعه موشک های چند بار مصرف است. این موشک که شاتل فضایی هند نامیده می شود راهی ارزان و مطمئن برای سفرهای فضایی محسوب می شود زیرا مانند موشک های دیگر نیاز نیست که برای هر سفر فضایی یک وسیله نو پرتاب شود. شرکت های آمریکایی بلو اریجین و اسپیس اکس نیز سال ها است که روی تکنالوژی موشک های چند بار مصرف کار می کنند و به موفقیت های چشمگیری دست یافته اند. سازمان فضایی هند سال قبل هم یک ماهواره با بودجه بسیار کم به مریخ فرستاد و امسال هم تا به حال بسیار موفق عمل کرده است.   

مطالب مرتبط:

فرم نظردهي :

لطفا نظرات خود را به زبان دري نوشته و ارسال کنيد، نوشته هايي که دري خوانده شود ولي با حروف انگليسي تايپ شده باشد حذف ميشود.

درباره : نجومی
صفحات سایت