المپیاد نجوم


لمپیاد نجوم: تقریباً نیمی از ژنوم انسان از انگل‌های ژنتیکی تشکیل شده است که شامل ترانسپوزون‌ها، پلاسمیدها، ویروس‌ها، و دیگر عناصر ژنتیکی که یک چیز مشترک دارند، می‌باشد. چیز مشترک بین انگل‌های ژنتیکی این است که هیچ کمک مفیدی به میزبان‌های خود نمی کنند و حتی گاهی اوقات می‌توانند تأثیرات مضری داشته باشند. اما سوال این است که انگل‌های ژنتیکی چگونه توانستند میلیاردها سال بر انتخاب طبیعی غلبه کنند؟

howdidgeneti

مدل‌های انگل‌های ژنتیکی در جمعیت میزبان.

به گزارش لمپیاد نجوم، منشأ انگل‌های ژنتیکی که گاهی اوقات «ژن‌های خودخواه» نامیده می‌شوند، در تاریخ حیات است و امروزه تقریباً در تمام موجودات زنده وجود دارند. این کشف که انگل‌های ژنتیکی بسیار فراوان و شایع هستند، یکی از یافته‌های شگفت‌انگیزِ بسیار در زمینۀ ژنومیک است، اما هنوز سوالات زیادی بدون پاسخ مانده است. یکی از اساسی‌ترین پرسش‌ها این است که انگل‌های ژنتیکی چگونه توانسته‌اند مدتی طولانی دوام بیاروند، علیرغم این شواهد که آنها در زمان‌‌بندی‌های فرگشتی، مضر هستند. معمولاً انتخاب طبیعی منجر به حذف ژن‌های مضر می‌شود، بنابراین سوال اصلی این است که چرا انتخاب طبیعی، انگل‌های ژنتیکی را حذف نکرده است؟

محققان جیامو ایرانزو و اوگن وی. کونین در مؤسسه ملی بهداشت در بتزدا – مریلند، در مطالعه‌ای جدید، دریافتند که ممکن است انتقال افقی ژن(HGT) یکی از عوامل کلیدی در درک پایداری و شیوع انگل‌های ژنتیکی در طول زمان‌بندی‌های فرگشت، باشد. در انتقال افقی ژن، اطلاعات ژنتیکی به وسیلۀ انواعی از مکانیزم‌ها، به غیر از فرآیند سنتیِ انتقال DNA از والدین به فرزند، به موجود زنده منتقل می‌شود. بعنوان مثال، موجود زنده ممکن است مادۀ ژنتیکی را مستقیماً از موجود زنده دیگری که حتی از گونه‌ای متفاوت باشد، دریافت کند؛ یا اینکه ماده ژنتیکی را از محیط اطراف برداشت کند. در انگل‌های ژنتیکی، انتقال افقی ژن راهی برای آلوده کردنِ میزبان فراهم می‌کند، که مکانیزمی بالقوه برای جبران زیان‌های ناشی از انتخاب طبیعی فراهم می‌آورد.

با این وجود، مطالعات اولیه نشان دادند با فرض سرعت‌های معمولیِ انتقال افقی ژن، بعید است که آنها به تنهایی بتوانند سبب شوند که انگل‌های ژنتیکی برای مدت زمانی طولانی دوام بیاورند. تحقیقات بعدی نشان می‌دهد که نوسانات تصادفی در سرعت‌های انتقال افقی ژن می‌تواند منجر به دوام برخی انگل‌های ژنتیکی شود. اکنون در این مطالعۀ جدید، محققان مقادیر زیادی از داده‌های مربوط به شیوع انگل‌های ژنتیکی در جمعیت‌های میکروبی را تجزیه و تحلیل کردند و از آن برای برآورد حداقل سرعت انتقالِ افقی ژن که برای بقای طولانی‌مدتِ انگل‌های ژنتیکی لازم است، استفاده کردند. این تجزیه و تحلیل شامل استفاده از ژنومیک‌های تطبیقی و مدلسازی ریاضی، به منظور تعیین تأثیر عوامل مختلف بر گسترش و شیوع و دوام انگل‌های ژنتیکی، بود.

محققان دریافتند که گرچه سرعت حیاتیِ انتقال افقی ژن به قدرت انتخاب طبیعی و سرعت حذف ژن بستگی دارد، اما سرعت‌های معمولیِ انتقال افقی ژن در انگل‌های ژنتیکی معمولا آن قدر بالا است که بتواند بقای طولانی‌مدت را تضمین کند. این یافته‌ها شواهدی را ارائه می‌دهد که انگل‌های ژنتیکی برای غلبه کردن بر انتخاب طبیعی و دوام آوردن در ژنوم میزبان‌های خود برای میلیاردها سال، از انتقال افی ژن استفاده می‌کنند. نتایج آنها همچنین به کمک این امر که چرا انواع متفاوت انگل‌های ژنتیکی از استراتژی‌های مختلفی استفاده می‌کنند، کمک می‌کند.

blogایزانزو گفت: «با تعیین میزان انگل‌های ژنتیکی و حداقل سرعتِ انتقال افقی ژن که انگل‌ها برای بقای خود نیاز دارند، به درک بنیادینی از اینکه چرا استراتژی‌های بقاییِ مورد استفاده در ژن‌های خودخواه متفاوت است، دست یافتیم. بعنوان مثال، انگل‌های ژنتیکی که بسیار زیان‌آور هستند، باید سرعت انتقال افقی ژن بسیار بالایی داشته باشند، که فقط از طریق فرگشت مکانیزم‌های خودمختار برای انتقال افقی ژن (مورد ویروس‌ها و پلاسمیدهای همجوشی) یا به وسیلۀ سوار شدن روی انگلی دیگر که برای انتقال افقی ژن، خودمختار است (مورد ماژول‌های توکسین- آنتی توکسین)، می‌تواند نائل شود. انگل‌های ژنتیکی خفیف، نظیر ترانسپوزون‌ها، گزینه‌های بیشتری دارند، مانند مکانیزم‌های فرگشتی که به آنها اجازه می‌دهد در ژنوم‌های میزبان خود تکثیر کنند.»

اگرچه انگل‌های ژنتیکی هیچ مزیت عملکردی برای میزبان خود ندارند، اما رقابت بین موجوادت زنده اولیه و انگل‌های ژنتیکی نقش مهم و حیاتی در برخی از رویدادهای مهم فرگشتی در تاریخ موجودات زنده دارد. بعنوان مثال، این رقابت ممکن است یکی از نیرومحرکه‌های پسِ جداسازی و همچنین منشأ اشکال زندگیِ چندسولی باشد و همچنین ممکن است باعث شود موجودات زنده در برابر تهاجم‌های سایر انگل‌ها بیشتر مقاوم باشند. درک مقاومت انگل‌های ژنتیکی، پیامدهایی برای درک این رویدادها دارد و به پاسخ دادن به دیگر پرسش‌ها هم کمک می‌کند.

ایرانزو گفت: «گسترشِ طبیعی کار ما، مطالعۀ تعاملات میان طبقات مختلف انگل‌های ژنتیکی است. وجود انگل ژنتیکی چگونه بر بقای طولانی‌مدت (و کوتاه‌ مدت) دیگر انگل‌های ژنتیکی تأثیر می‌گذارد؟ چه عوامل محیطی و فرگشت، همکاری و یا رقابت میان انگل‌های ژنتیکی را افزایش می‌دهند؟ تمرکز دوم، پی بردن به دینامیک گذرای مشاهده‌‌ شده در مقیاس گونه‌ها و جمعیت‌های متعددی است که در آن به نظر می‌رسد که انگل‌های ژنتیکی در برخی از گونه‌ها تکثیر می‌شوند و در برخی دیگر تقلیل می‌یابند.» جزئیات بیشتر این پژوهش در نشریۀ Europhysics Letters منتشر شده است.

ترجمه: زهرا جهانبانی/ سایت علمی لمپیاد نجوم

منبع: phys.org

درباره : نجومی

دیوار هیدروژنی در مرز منظومه شمسی,اخبار علمی,خبرهای علمی,لمپیاد نجوم و فضا
درباره : نجومی

لمپیاد نجوم: «اروپا» قمر مشتری، یکی از جذاب‌ترین اهداف برای جستجوی حیاتی فراتر از زمین است. با این وجود، سطح یخی آن تحت تاثیر محیط تابش نامساعد مگنتوسفر مشتری قرار دارد. نقشه‌های تابش جدید این قمر به اخترزیست شناسان اجازه می دهد تا بدانند چه زمان و کجا باید به دنبال علائم زیستی بگردند.

image e Europa Radiation Mapتابش ناشی از مشتری می تواند مولکول‌های موجود در سطح قمر اروپا را نابود کند. مواد ناشی از اقیانوس اروپا که به قسمت سطح راه پیدا می کنند، مورد بمباران تابش قرار می گیرند؛ احتمال می رود این روند باعث نابودی علائم زیستی یا نشانه‌های شیمیایی که می توانند بر وجود حیات دلالت داشته باشند، می شود. حالا دانشمندان به این نکته پی بردند که کجا باید به دنبال مناطقی بگردند که به کمترین میزان تحت تاثیر تابش قرار گرفته‌اند. این کار می تواند اطلاعات ارزشمندی برای ماموریت کلیپر اروپا ناسا باشد.

به گزارش لمپیاد نجوم، انتظار می رود فضاپیمای کلیپر اروپا تا سال ۲۰۲۲ به فضا پرتاب شود. این فضاپیما مجهز به دوربین، طیف‌سنج، پلاسما و ابزارهای راداری برای بررسی ترکیب سطح قمر اروپا، اقیانوس آن و مواد پرتاب شونده از سطح آن خواهد بود. دکتر «تام نوردایم» محقق در آزمایشگاه پیش‌رانش جت ناسا اظهار داشت: «اگر خواهان درک این موضوع هستیم که چه اتفاقی در سطح اروپا می افتد و ارتباط آن با اقیانوس زیرسطحی چیست، باید به بررسی و درک تابش بپردازیم. وقتی موادی را که از قسمت زیرسطحی نشات می گیرند، بررسی می کنیم، در واقع چه چیزی را بررسی می کنیم؟ آیا این روش می تواند به ما بگوید چه چیزی در اقیانوس هست و یا اینکه چه چیزی بر سر مواد آمد پس از اینکه تحت تاثیر تابش قرار گرفتند؟»

دکتر نوردایم و همکارانش با بهره‌گیری از داده‌های جمع‌آوری شده توسط ماموریت فضاپیمای گالیله در طول دو دهه گذشته و اندازه‌گیری‌های الکترونی کاوشگر ویجر ۱، به طور دقیق الکترون‌های موجود در سطح قمر اروپا را بررسی کردند. آنان دریافتند که میزان تابش به موقعیت‌های مختلف بستگی دارد و می تواند متغیر باشد. شدیدترین تابش در نواحی پیرامون استوا متمرکز شده است، اما تابش در نزدیکی قطب‌ها روند نزولی به خود می گیرد. نواحی تابش شدید به صورت بیضی شکل دیده می شوند که بیش از نصف قمر را پوشش می دهند.

image e Europa Radiation Map

نقشۀ پردازش تابش سطح اروپا. مناطقی که در آن تابش مگنتوسفری باعث رفتن مواد سطحی به عمق حداقل ۱۰ سانتی متری شده است، به رنگ آبی دیده می شوند.

دکتر «کریس پارانیکاس» دانشمند علوم سیاره‌ای در آزمایشگاه فیزیک کاربردی جانز هاپکینز گفت: «این نخستین پیش‌بینی میزان تابش در هر نقطه از سطح قمر اروپا است و اطلاعات مهمی برای عملیات بعدی اروپا محسوب می شود.» محققان مطالعات خود را به نقشه دو بعدی محدود نکردند. آنها عمقی‌تر به مسئله پرداخته و میزان نفوذ تابش به قسمت‌های عمیق تر را هم در دستور کارشان قرار دادند. آنان در صدد ایجاد مدل‌های سه بعدی از شدیدترین تابش‌ها در اروپا هستند.

نتایج بدست آمده به ما می گویند که محققان تا چه عمقی باید به زیر سطح نفوذ کنند تا به علائم زیستی دست یابند؛ علائمی که شاید حفظ شده باشند. شاید این علائم در شدیدترین نواحی تابش در اعماق ۱۰ تا ۲۰ سانتی متری قابل مشاهده باشند. برای انجام این کار، محققان اثر تابش بر آمینو اسیدها (اجزای اصلی پروتئین‌ها) را بررسی نمودند تا ببینند تابش اروپا چگونه بر علائم زیستی بالقوه تاثیر می گذارد.

دکتر «کوین هند» نویسنده و محقق در آزمایشگاه پیش‌رانش جت ناسا و دانشمند پروژه در عملیات «Europa Lander» خاطر نشان کرد: «تابشی که بر سطح قمر اروپا می بارد، یک اثر انگشت بر جای می گذارد. اگر بدانیم آن اثر انگشت چه شکلی است، می توانیم ماهیت هر گونه مواد ارگانیک و علائم زیستی احتمالی را که شاید در طی عملیات آتی شناسایی شوند، بهتر درک کنیم.» یافته‌های این مقاله در مجله Nature Astronomy منتشر شده است.

ترجمه: منصور نقی لو/ سایت علمی لمپیاد نجوم

منبع: sci-news.com

 

درباره : نجومی

جمشید مشایخی,بیوگرافی جمشید مشایخی,عکس جمشید مشایخی
بیوگرافی جمشید مشایخی + عکس

نام اصلی: جمشید مشایخی

زمینه فعالیت: سینما و تلویزیون

تولد: ۵ آذر ۱۳۱۳

جاجرود، استان تهران

ملیت: ایرانی

سال‌های فعالیت: ۱۳۳۵ تاکنون

درباره : نجومی

لمپیاد نجوم: این موج شوک فضای بین ستاره‌ای را با سرعت بیش از ۵۰۰ هزار کیلومتر در ساعت درو می کند. در نزدیکی بالای این کامپوزیت رنگی دقیق، رشته‌های باریک، درخشان و در هم بافته شده در واقع امواجی گسترده در یک ورقۀ کیهانی از گاز درخشان هستند که از لبه دیده می شوند.

PencilNebula Perezبخاطر شکل این موج شوک به آن سحابی مداد می گویند که NGC 2736 نیز نامیده می شود. سحابی مداد که ۸۱۵ سال نوری با زمین فاصله دارد، تقریبأ ۵ سال نوری طول و ۸۰۰ سال نوری عرض دارد، اما فقط بخش کوچکی از بقایای ابرنواختر ولا را نشان می دهد. بقایای ابرنواختر ولا خودش قطری به اندازۀ ۱۰۰ سال نوری دارد و در واقع ابری از یک ستاره است که حدود ۱۱ هزار سال پیش منفجر شد. در ابتدا، موج شوک با سرعت چند میلیون کیلومتر بر ساعت حرکت می کرد، اما سرعتش به شدت کاهش پیدا کرد و در پیرامون مادۀ میان ستاره‌ای شروع به جاروب کرد. در این عکس میدانی گسترده و باند باریک، رنگ‌های قرمز و آبی به ترتیب نور اتم‌های هیدروژن و اکسیژن را نشان می دهند.

سایت علمی لمپیاد نجوم / منبع: apod

درباره : نجومی

جمشید مشایخی,بیوگرافی جمشید مشایخی,عکس جمشید مشایخی
بیوگرافی جمشید مشایخی + عکس

نام اصلی: جمشید مشایخی

زمینه فعالیت: سینما و تلویزیون

تولد: ۵ آذر ۱۳۱۳

جاجرود، استان تهران

ملیت: ایرانی

سال‌های فعالیت: ۱۳۳۵ تاکنون

درباره : نجومی

کاوشگر parker solar با هدف دستیابی به اطلاعاتی جدید در مورد تاج‌های خورشیدی روز ۱۲ اگوست به فضا پرتاب شد.

فضاپیمای ناسا روز دوشنبه مأموریتی را آغاز کرد که دانشمندان از عصر اسپوتنیک رویای آن را در سر دارند. هدف پرتاب این کاوشگر، نزدیک شدن به خورشید برای پی بردن به بعضی از راز‌های آن است. فاصله‌ی این کاوشگر با خورشید بی‌سابقه خواهد بود.

اگر همه چیز خوب پیش برود، کاوشگر Parker Solar در ماه نوامبر مستقیما در میان تاج خورشیدی یا اتمسفر خارجی خورشید به پرواز درمی‌آید. این کاوشگر در سال‌های آینده به‌تدریج به فاصله‌ی ۶ میلیون کیلومتری از سطح خورشید می‌رسد، یک پوشش گرمایی کربنی جدید و فناوری‌های پیشرفته از واسطه‌های این کاوشگر در مقابل حرارت و تشعشعات شدید محافظت می‌کنند. به‌طورکلی کاوشگر Parker، در طول هفت سال ۲۴ تماس نزدیک با خورشید را تجربه می‌کند. هزینه‌ی این سفر ۱.۵ میلیارد دلار برآورد شده است. به گفته‌ی یوجین پارکر، اخترفیزیک‌دان ۹۱ ساله‌ای که این فضاپیما با الهام از او نام‌گذاری شده است:

با این مأموریت در سال‌های آینده به حقایق زیادی در مورد خورشید پی خواهیم برد.

 

دلتا هوی

کاوشگر parker solar در تاریخ ۱۲ آگوست ۲۰۱۸ از محوطه‌ی ۳۷ پرتاب ایستگاه فضایی Cape Canaveral با موشک ULA Delat IV Heavy به فضا پرتاب شد.

 

در واقع این پارکر بود که ۶۰ سال پیش به نظریه‌پردازی در مورد وجود و ماهیت بادهای خورشیدی پرداخت. بادهای خورشیدی جریانی فراصوتی از ذرات باردار هستند که از خورشید خارج می‌شوند و در فضا منتشر می‌شوند و گاهی اوقات صدمات سنگینی را به سیستم‌های الکتریکی در مدار زمین وارد می‌کنند. این اولین بار است که ناسا نام یک فضاپیما را با الهام از یک شخص زنده انتخاب می‌کند. موشک Delta IV Heavy در مقابل چشمان پارکر و هزاران تماشاچی دیگر کاوشگر را حمل کرد و در آسمان پرستاره و شفاف به روی سه‌پایه‌ی آتش به پرواز درآمد که آسمان تاریک شب را روشن کردند.

موشک

در این تصویر که توسط ناسا ارائه شده است، موشک Delta IV کاوشگر Parker Solar را با هدف مأموریت به سمت خورشید حمل می‌کند. پرتاب در ۱۲ آگوست ۲۰۱۸ از پایگاه فضایی ۳۷ در Cape Canaveral فلوریدا انجام شد.

ناسا برای پرتاب کاوشگر Parker (این کاوشگر به کوچکی یک خودرو و وزن آن کمتر از یک تن است) به سمت خورشید (که در فاصله‌ی ۱۵۰ میلیون‌ کیلومتری از زمین قرار گرفته است) به یک موشک ۲۳ طبقه‌ای به علاوه‌ یک طبقه‌ی سوم نیاز داشت.

Parker Solar رکورد کم‌ترین فاصله با خورشید را خواهد شکست

پرتاب صبح روز شنبه در دقایق آخر با مشکل فنی روبه‌رو شد؛ اما روز یکشنبه با موفقیت کامل انجام شد. این اولین پرواز موشکی بود که پارکر (استاد بازنشسته‌ی دانشگاه شیکاگو) هم شاهد آن بود. او می‌گوید این صحنه مثل این بود که سال‌ها فقط تصویر تاج‌محل را دیده باشید اما حالا آن را از نزدیک ببینید. به گفته‌ی پارکر در تلویزیون ناسا:

وقتی داشتم این صحنه را می‌دیدم به تمام نکات عجیب‌وغریبی فکر می‌کردم که هنوز نمی‌دانستم و در طول پنج، شش یا هفت سال آینده به آن‌ها پی خواهم برد.

 در این مأموریت دانشمندان در تلاش هستند به پاسخی برای این سؤال‌ها برسند: چرا تاج خورشیدی صدها مرتبه داغ‌تر از سطح خورشید است (که دمای آن تنها ۵۵۰۰ درجه‌ی سانتی‌گراد است)؟ و بر اساس نظریه‌ی پارکر در ۱۹۵۸ چرا جو خورشید به‌طور پیوسته در حال انبساط و شتاب‌ گرفتن است؟

پرتاب

موشک Delta IV، در حال حمل کاوشگر Parker Solar از محوطه‌ی ۳۷ پرتاب در مرکز فضایی Kennedy در روز یکشنبه ۱۲ آگوست ۲۰۱۸ در Cape Canaveral به فضا پرتاب شد. کاوشگر Parker Solar نسبت به هر فضاپیما و کاوشگر دیگری در گذشته، نزدیک‌ترین فاصله را با خورشید خواهد داشت و مجهز به یک حفاظ حرارتی منحصر‌به‌فرد و دیگر فناوری‌های نوآورانه‌ای است که اطلاعات بی‌سابقه‌ای را در مورد خورشید به دست خواهد آورد.

 

به گفته‌ی یکی از دانشمندان این پروژه، نیکولا فاکس از دانشگاه جان هاپکینز:

تنها روش برای رسیدن به این هدف بالا رفتن و لمس خورشید است. ما به خورشید نگاه کردیم، در مأموریت‌هایی با فاصله‌ی بسیار نزدیک به نزدیکی عطارت به بررسی آن پرداختیم؛ اما برای رسیدن به پاسخ این سؤال‌ها باید به آنجا برویم.

 

مقاله‌های مرتبط:

به گفته‌ی توماس زوربوخن سرپرست مأموریت علمی ناسا درک بهتر طبیعت سخاوتمند و گاهی اوقات خشمگین خورشید به ساکنین زمین در محافظت از ماهواره‌ها و فضانوردان خود در مدار کمک می‌کند چرا که شبکه‌های نیروی برای جامعه‌ی وابسته‌ به فناوری کنونی ضروری هستند. کاوشگر پارکر پائیز امسال به ثبت تصاویر و رکوردهایی از خورشید می‌پردازد. در اولین حرکت به سمت خورشید در فاصله‌ی ۲۵ میلیون کیلومتری از سطح آن قرار می‌گیرد که با همین رکورد به‌راحتی رکورد ۴۳ میلیون کیلومتری فضاپیمای هلیوس ۲ را در سال ۱۹۷۶ می‌شکند.

سکوی پرتاب

برج Mobile Service. موشک Delta IV Heavy با کاوشگر Parker Solar که روی آن قرار گرفته است. تاریخ ۱۱ آگوست ۲۰۱۸. محوطه‌ی پرتاب ۳۷ در ایستگاه فضایی Cape Canaveral. مشکل فنی در لحظات آخر پرواز بی‌سابقه‌ی ناسا به خورشید را به تعویق انداخت. به گفته‌ی سازنده‌ی موشک United Launch Alliance، مشکل فشار هلیوم در روز یکشنبه حل شد. کاوشگر Parker Solar در نزدیک‌ترین فاصله‌ی ممکن با خورشید قرار خواهد گرفت.

در سال ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ که کاوشگر پارکر به مدار بیست‌ودوم، بیست‌وسوم و بیست‌وچهارم خورشید می‌رسد، بیشتر به تاج خورشیدی نفوذ می‌کند و با سرعت ۶۹۰ هزار کیلومتر در ساعت حرکت خواهد کرد. تابه‌حال هیچ فضاپیمایی از زمین به این سرعت نرسیده است. حتی فاکس هم درک این مأموریت شجاعانه را دشوار توصیف می‌کند:

برای من هنوز هم باور این مأموریت سخت است و از خود می‌پرسم واقعا؟ ما داریم این کار را انجام می‌دهیم؟

دیواره‌ی حرارتی ۲.۴ متری مثل چتری روی واسطه‌های فضاپیما سایه می‌اندازد، همین‌طور مجهز به سنسورهایی روی سطح است که برای جلوگیری از آتش‌سوزی به تنظیم پوشش محافظتی می‌پردازند. این دیواره می‌تواند در مقابل دمای ۱۳۷۰ درجه‌ی سانتی‌گراد مقاومت کند.

موشک دلتا

موشک Delta IV، حامل کاوشگر Parker Solar روی محوطه‌ی ۳۷، پس از پرتاب در مرکز فضایی کندی در تاریخ ۱۱ آگوست ۲۰۱۸ آسیب دید. پرتاب Parker Solar بار دیگر در صبح یکشنبه انجام شد.

هدف مأموریت پارکر نزدیک شدن به خورشید و قرار گرفتن در کمترین فاصله از آن است که از ۱۹۵۸ رویای دانشمندان بوده است. نکته‌ی اساسی در این مأموریت ساخت فضاپیمایی فشرده و به‌اندازه‌ی کافی سبک بود که بتواند با سرعت‌های فوق‌العاده بالا حرکت کند و درعین‌حال در مقابل محیط آزاردهنده‌ی خورشید مقاوم باشد. فاکس می‌گوید:

بااین‌حال باید مدت زیادی منتظر بمانیم تا این فناوری ما را به رویایمان نزدیک کند.

 

درباره : نجومی

یکی از مهندسان ناسا مدعی مشاهده موجود زنده بیگانه شد

لیلاند ملوین یکی از ستاره شناسان و مهندسین ناسا است. او اخیرا اعلام کرده که موجودات فرازمینی را در فضا مشاهده کرده است. این ادعا می تواند بسیار بزرگ باشد اما به یقین به مانند ادعاها و اعترافات مشابه دیگری از این دست نمی‌توان راهی برای رد و یا اثبات آن یافت.

اورگانیک و شبه بیگانه بودن توصیفی است که ملوین برای آنچه که مشاهده کرده بکار می برد. ادعای ملوین که از مهندسین با سابقه ناسا است شکارچیان بشقاب پرنده را بشدت به وجد آورده است.

ادعای مشاهده موجود زنده بیگانه توسط یکی از ستاره شناسان ناسا توجهات بسیاری را به سوی خود جلب کرده است. اثبات مشاهداتی از این دست می تواند زندگی و فضای ذهنی انسانها را برای همیشه دستخوش انقلابی عظیم کند.

مشاهده موجود زنده بیگانه و پاسخ ناسا

ملوین که قبلا به عنوان یک فوتبالیست فعالیت می‌کرده، ادعا دارد که موجودی شبیه به موجودات بیگانه، کاملا اورگانیک و زنده را در محل بارگیری شاتل فضایی آتلانتیس مشاهده کرده که بر مدار زمین در گردش بوده است.

ملوین و همکارانش با مشاهده آنچه که آنها از آن به عنوان یک موجود زنده یاد می کنند بشدت هیجان زده می شوند و به سرعت دست بکار شده تا گزارش مشاهدات خود را برای ناسا ارسال نمایند. گویا موجود یاد شده دارای بدنی شفاف و منحنی بوده است.

اما پاسخ کارشناسان ناسا متفاوت بود؛ آنها اعلام کردند که در این بین هیچ چیز مرموزی رخ نداده است و آنچه که مهندس یاد شده و همکارانش مشاهده کرده اند تنها قطعه‌ای از یخ بوده که از بدنه شاتل جدا شده است و حرکات این قطعه یخ باعث ایجاد توهم مشاهده موجود بیگانه و یا موجود زنده در آنها شده است.

مشاهده موجود زنده بیگانه و کنجکاوی بی پایان بشر

فضا و آسمان همواره کنجکاوی انسان را برانگیخته است. انسان ها کمتر به این موضوع می‌اندیشند که در صورت کشف حیات فرازمینی، زندگی بر روی زمین دستخوش چه تحولاتی خواهد شد، آنها تنها در صدد ارضا کنجکاوی دیرینه خود هستند؛ اینکه آیا زندگی فرا زمینی وجود دارد یا خیر؟

این نخستین بار نیست که یک ستاره شناس و یا کارشناس خبره در زمینه مشاهده موجودات فضایی اظهار نظر می کند. ناسا همواره سعی کرده تا یک توضیح منطقی برای مشاهدات ارائه دهد و معمولا امکان مشاهده یک موجود بیگانه و یا فرازمینی را رد کرده است.

اینکه آیا ناسا از روی عمد این کار را انجام می دهد و نیز آیا اصلا زندگی فرازمینی وجود دارد یا خیر، جز اسراری هستند که همچنان بدون پاسخ باقی مانده‌اند و عطش عظیمی در انسان وجود دارد تا بتواند پاسخی برای این سوالات پیدا کند. انسان می خواهد بداند که آیا در این کیهان لایتنهای تنهاست و یا اینکه موجودات زنده دیگری در اعماق کهکشانها و در سیارات دیگر زندگی می کنند.

به هر حال گزارشاتی از این دست کم نیستند. گزارشاتی از قبیل مشاهده موجودات زنده در فضا و یا محاصره شدن توسط موجودات عجیب فضایی. برخی حتی به صراحت به اظهار این عقیده می‌پردازند که در سراسر آسمان موجوداتی متفاوت با فناوریهای پیشرفته در رفت و آمد هستند. همه موارد یاد شده ادعاهایی هستند که تا کنون نه پاسخی قانع کننده برای آنها پیدا شده و نه مدرک علمی متقتی وجود دارد که آنها را به اثبات برساند.

سوالاتی از این دست برای همیشه با انسان باقی خواهد ماند. شاید روزی برسد که انسان بتواند با ادله کافی علمی به همه آنها پاسخ دهد و از این آشفتگی ذهنی رهایی یابد.

درباره : نجومی

جمشید مشایخی,بیوگرافی جمشید مشایخی,عکس جمشید مشایخی
بیوگرافی جمشید مشایخی + عکس

نام اصلی: جمشید مشایخی

زمینه فعالیت: سینما و تلویزیون

تولد: ۵ آذر ۱۳۱۳

جاجرود، استان تهران

ملیت: ایرانی

سال‌های فعالیت: ۱۳۳۵ تاکنون

درباره : نجومی

ربات حیات یاب,اخبار علمی,خبرهای علمی,لمپیاد نجوم و فضا

ناسا اعلام کرد به منظور جستجو برای حیات در سیاره‌های دیگر به دنبال ساخت یک ربات باکتری‌یاب است.

به گزارش ایسنا و به نقل از انگجت، ناسا قصد دارد یک ربات بسازد که توسط شناسایی باکتری‌ها در سیارات دیگر، حیات را در آنها بیابد. این کار به پژوهشگران اجازه خواهد داد تا به طور مستقیم به زندگی فرازمینی بپردازند.

 

در حالیکه کاوشگرهای ناسا به دنبال نشانه‌هایی از زندگی در خارج از دنیای ما هستند، به طور مستقیم و مشخص به دنبال حیات نیستند. اما “ملیسا فلوید”، دانشمند مرکز پرواز فضایی گودارد(Goddard) ناسا، در حال کار بر روی یک دستگاه است که ممکن است این روند را تغییر دهد.

 

وی می‌خواهد ابزاری را ابداع کند که بتواند از طریق نمونه‌های خاک و سنگ به دنبال شواهدی از وجود باکتری‌ها یا نوع دیگری از میکروارگانیسم‌های تک سلولی به نام “آرکا”(archaea) بگردد.

 

تصور می‌شود که این موجودات اولیه، اولین موجوداتی بوده‌اند که بر روی زمین ظاهر شده‌اند و فلوید فکر می‌کند که شاید زندگی در سیارات دیگر نیز به همین شکل در حال تکامل باشد.

 

وی می‌گوید: من این ایده را داشتم و در واقع یک فرض مهم در من این بود که اگر حیات در مریخ به همان شیوه‌ای که در اینجا روی زمین شکل گرفت، تکامل یابد چه؟ چرا که مریخ شامل همان ترکیبات شیمیایی موجود در زمین است.

 

اما جستجوی مستقیم حیات در یک سیاره دیگر آسان نیست. چالش اصلی در اینجا این است که یک ربات و یک پروتکل بسازیم که بتواند به طور موثر آنچه را که دانشمندان روی زمین انجام می‌دهند، تکرار کند.

 

ربات حیات یاب,اخبار علمی,خبرهای علمی,لمپیاد نجوم و فضا

فلوید معتقد است که یک تکنیک به نام “فلورسنت در سیتو هیبریدیزاسیون”(fluorescent in situ hybridization) بهترین گزینه برای این پروژه است و وی در حال کار بر روی خودکارسازی این روش است.

 

هنگامی که یک دانشمند از این تکنیک خاص استفاده می‌کند، باید یک نمونه از یک چیز را بر روی یک اسلاید قرار داده و سلول‌های آن را نفوذپذیر کند و یک کاوشگر مولکولی به آن اضافه کند تا به رشته‌های خاصی از DNA یا RNA در سلول متصل شود. سپس نمونه را حرارت داده و آن را زیر یک میکروسکوپ نگاه کند.

 

این‌ها همه فقط مراحل اصلی هستند. مراحل دیگری هم در این فرآیند وجود دارد و فلوید در تلاش است انجام تمام این مراحل را به دست یک ربات ممکن کند.

 

اگر چنین رباتی ساخته و عملیاتی شود، ناسا می‌تواند آن را به تنهایی یا به عنوان بخشی از یک کاوشگر به یک سیاره یا قمر دیگر در منظومه شمسی بفرستد.

 

این کار ممکن است کمی دور از ذهن باشد، اما می‌تواند یک ابزار قدرتمند دیگر برای جستجوی حیات فرازمینی برای دانشمندان فراهم کند.

 

فلوید یادآور شد که ممکن است فرض او درباره اینکه چگونه احتمالا حیات در سایر نقاط منظومه شمسی وجود دارد، اشتباه باشد. اما چطور می‌توانیم بگوییم؟ ما هرگز آن را بررسی نکرده‌ایم.

 

 

درباره : نجومی
صفحات سایت