المپیاد نجوم


ستاره دنباله دار,اخبار علمی,خبرهای علمی,لمپیاد نجوم و فضا
درباره : نجومی

لمپیاد نجوم: مجموعه­ تلوزیونی دنیای غرب یا وست‌ورلد (Westworld) شبکه HBO که در ژانر علمی- تخیلی ساخته شده است، دنیایی پر از ربات را در آینده به تصویر می­ کشد.”مهمانان” این مجموعه می ­توانند با “میزبان”های باهوش(تفنگداران،دختر یک کشاورز، بومیان آمریکا و…) تعامل داشته باشند و در اعمال خشونت­‌آمیز و دیگر چیزها با این موجودات شرکت کنند که تمام این امور توسط سازندگان این دنیای رباتیک طراحی شده است. اما با آمدن تماشاچی­‌ها و شروع به کار این پارک، طراحان پشت­ صحنه متوجه اشکالی در کار می­ شوند. 

hOCsrDdpixslaiqJqhhTQبه گزارش لمپیاد نجوم، با دیدن این مجموعه، سوالات نه چندان آسانی را (بیشتر فلسفی و علمی) در مورد تلاقی انسان و تکنولوژی ایجاد می­ شود. با اینکه نمی ­توان حدس زد داستان به کجا می­ رود یا اینکه اصلا پاسخی به این سوالات خواهد داد یا خیر، به چند سوال جالب که تاکنون با آن برخورد کردیم اشاره می­ کنیم:

آیا همۀ ما در یک شبیه­‌سازی زندگی می­ کنیم؟

تمام افراد این دنیای عجیب هر روز صبح از خواب خود بیدار شده و به کارهای روزانه خود مشغول می ­شوند و آگاهی از این ندارند که سراسر وجود آنها، تنها یک شبیه­‌سازی از دنیای واقعی می ­باشد. فیزیکدانان و فلاسفه معتقدند که نمی توان ثابت کرد ما در یک شبیه­‌سازی کامپیوتری زندگی می کنیم. عقیده برخی این است که اگر اینگونه باشد، ما می­ توانیم با متوجه­ شدن کوچکترین خطایی در این سیستم، موفق به فرار از این شبیه­‌سازی بشویم. چیزی که ربات­‌های در این مجموعه در فکر انجام آن هستند.

آیا ما می­توانیم هوش مصنوعی را کنترل کنیم؟

هر بار که پارک شروع به فعالیت می­کند(یا شبیه­‌سازی مجددا آغاز می­ شود) میزبان­‌ها به کارهای روزمره خود می­ پردازند تا یک مهمان وارد داستان می ­شود. این مهمان ممکن است وارد ماجراجویی­‌هایی با ربات میزبان بشود و حتی او را بکشد. در هر صورت، زمانی که داستان از نو شروع می­ شود، حافظه میزبان­‌ها به کلی پاک می­ شود.

به دلایلی چند میزبان شروع به بیاد آوردن گذشته دردناک خود می کنند. این مسئله احتمالا به یک “بروز رسانی نرم ­افزاری” مربوط می ­باشد که توسط دکتر رابرت فورد(با بازی آنتونی هاپکینز) مؤسس پارک ایجاد شده یا حتی ممکن است به شریک مرموز او یعنی آرنولد مربوط باشد. خوشبختانه به دلایلی محققان بر این عقیده­‌اند هوش مصنوعی که از کنترل خارج شود تنها یک افسانه م ی­باشد و ما قادر به کنترل نرم ­افزارهای هوشمند هستیم. اما برخی متخصصان کامپیوتر و زبان شناسان بر این عقیده­‌اند که ربات­ها قادر به شنیدن و حرف زدن مانند مردم عادی هستند ولی امروزه آنها در این امر محدود هستند.

ربات­‌های هوشمند این مجموعه تا کجا پیش می روند؟

پشت پرده مراکز فرماندهی در این مجموعه، ابزارآلات پیشرفته صنعتی قادر به پرینت­ کردن بدن میزبان­‌های این مجموعه به صورت سه بعدی با استفاده از صمغی مرموز هستند. این صمغ شاید از نانوبات­‌ها یا بافت دستکاری ژنتیکی شده و یا حتی از پلاستیک ساخته شده باشد که با تکنولوژی ناشناخته­‌ای کنترل می­ شود.

اسرار بسیار زیادی در اینجا وجود دارد و اینطور که ما از یک قسمت این مجموعه متوجه شدیم(قسمتی که یک ربات سر خود را به سنگ می­ کوبد)، مرکز “فکرکردن” ربات­‌ها قطعا در سر آنها تعبیه شده است. اما از چه چیزی ساخته شده است؟ چه چیزی انرژی این سازه­‌های عجیب را تامین می­ کند؟ و باتری­‌های آن چطور شارژ می­ شوند؟ اصلا باتری دارند؟ آیا می­ توانند لذت و درد را حس کنند؟ اگر حس می­ کنند، چطور؟ به نظر می­ آید این ربات­‌ها آرزو و کابوس یک طراح باشند.

چنین چیزی در دنیای واقعی وجود ندارد، اما محققان و خلاقان عرصه تجارت در تلاش هستند که ربات‌­ها، منابع تغذیه آنها و دیگر قسمت­‌های لازم را پیشرفت ببخشند که روزی به ساخت انسان مصنوعی دست یابند.

آگاهی چیست؟

همانطور که مؤسس پارک در قسمت سوم به برنارد توضیح می­دهد، آرنولد دیگر مؤسس پارک اصرار به ایجاد آگاهی در ربات­های میزبان دارد. او به آنها حافظه، توانایی بدیهه گویی و خود تکریمی اعطا کرد اما تا قبل از فرا رسیدن مرگش هنوز به دنبال راه‌­های ایجاد آگاهی در ربات­‌ها بود. آیا او موفق شد؟

این کار بسیار مشکل است زیرا دانشمندان هنوز نمی­دانند چه چیزی باعث به وجود آمدن خودآگاهی در انسان می­ باشد اما بسیاری از دانشمندان بر این عقیده‌­اند موجودات مختلف، سطوح مختلفی از آگاهی را در خود دارند. آیا ربات­‌ها موفق به پیشرفتی در این زمینه شدند؟

آیا ربات‌ها قادر به فرگشت­ یافتن هستند؟

فورد در پیش ­نمایش فصل به برنارد می­ گوید: “تکامل(فرگشت) سرتاسر زندگی عاطفی در این سیاره را تنها با استفاده از یک چیز جعل کرده است: اشتباه”. چیزی که برنارد بعدا در مورد آن با دلورس(با بازی ایوان ریچل وود) در یکی از گفتگوهای شبانه‌­شان پچ پچ می­ کند. آیا ربات­‌ها می­توانند به فرایند فرگشت دست یابند و این مسئله منجر به رشد آگاهی در آنها شود؟ آیا فرگشت به آنها توانایی­‌های دیگری مانند آسیب رساندن به میزبانان بدهد؟ آسیب­ رساندنی که برای آن برنامه‌­ریزی نشده­‌اند؟

دانشمندانی مثل استیون هاوکینگ در چشم‌­اندازی واقع­‌گرایانه از فرگشت ربات­‌ها هراس دارند. اما هوش مصنوعی در تخصص هاوکینگ نبوده و دانشمندان این زمینه قاطعانه بر این عقیده­‌اند که ربات­‌های آینده دقیقا آن کاری را که برای آن برنامه‌­ریزی شده­‌اند و نه بیشتر، انجام خواهند داد. سیستم‌­های شبکه­‌ای نورونی نیز در حال دست­یابی به این مسئله هستند که چطور خودشان روش‌­ها و اصطلاحا “لِم” کارها را فرا بگیرند(از جمله پروژه DeepMind گوگل که موفق شد به خود حرف زدن یاد بدهد).

اراده آزاد چیست؟

همراه با ادعای آگاه ­نبودن آنان، فورد می­ گوید که این ربات­‌ها هیچگونه اراده آزادی ندارند. او در قسمت سوم در حالی که صورت یکی از میزبانان را برش می­ زد به یکی از کارکنان دلورس می­گوید: «آنها فقط آنچه را که ما به آنها دستور می­دهیم حس می­ کنند.» با این حال این برداشت وجود دارد که میزبانان به گونه­‌ای در خود، فرای برنامه­‌ریزی انجام شده برای آنها، به آگاهی دست یافته‌­اند. به همراه آگاهی، آیا آنها موفق به رسیدن به اراده‌­ای آزاد در مورد انتخاب­‌هایشان شده‌­اند؟

با اینکه ما خود هنوز به این قطعیت دست نیافته‌ایم که آیا ما اراده­‌ای آزاد داریم یا خیر، جواب دادن به این سوال کار آسانی نیست. چقدر ما در تصمیم­ گیری­‌هایمان دخیل هستیم و چقدر این تصمیم‌­ها تحت تاثیر برنامه­‌ریز­هایمان(ژنتیک و تربیت) هستند؟ شاید ربات­‌های ِ این مجموعه تلوزیونی به سوال مشابهی رسیده باشند.

در صورت نداشتن هیچ حد و حدودی ما چگونه رفتار خواهیم کرد؟

این مجموعه تلوزیونی همانند بازی رایانه­‌ای دزدی بزرگ ماشین(GTA) می­ باشد که در آن شخصیت­‌ها(مهمانان) می­تواند بر اساس داستان پیش رفته و در ماجراجویی­‌های تعیین شده توسط میزبانان شرکت کرده و یا فقط به دنبال ایجاد آشوب در دنیای آزاد باشند. برخی افراد مثل لوگان(با بازی بن بارنز) فکر می­ کنند که آنها قادر به استفاده از این سیستم برای آشکارسازی خود واقعی­شان هستند. او به ویلیام(با بازی جیمی سیمپسون) می­گوید: «اینجا همان‌ جایی است که تو میفهمی واقعا کی هستی.»

به نظر می­ آید از این صحنه اینگونه برداشت می­ شود که مردم در صورت وجود موقعیت، از انجام رفتارهای بد لذت می­ برند یا حتی ممکن است برداشت روانشناختی دیگری از تعامل بین مهمانان در یک دنیای غیرواقعی، از این صحنه، وجود داشته باشد.

یک همه­‌گیر مرموز چه تاثیری بر دنیا می ­تواند داشته باشد؟

ما هنوز نمی­دانیم چه چیزی در حال تغییر دادن میزبانان در این مجموعه است و باعث می­ شود که آنها بتوانند گذشته را به یاد بیاورند. اما همانطور که السی(با بازی شانون وودوارد) برنامه‌­ریز رفتاری آنها می­ ترسد، ممکن است این چیز فرا­گیر باشد. زمانی که دلورس با مِیو(ساندی نیوتون) نقل قول شکسپیر، “این لذات خشن،پایان خشن دارند” را زمزمه می کند، به نظر می ­رسد چیزی به او الهام شده باشد.

همه­‌گیرها از بزرگترین هراس‌­های دنیای ما هستند و می­توان گفت آماده­ بودن برای آنها تقریبا غیرممکن می­ باشد. در این مجموعه نیز به نظر می­ رسد نقاط ضعفی در مقابل برخی خطرات همه­‌گیر وجود دارد.

فورد چقدر این ربات­‌ها را از مرز اسرارآمیز بودن عبور داده است؟

در قسمت سوم، فورد به برنارد می ­گوید که میزبان‌ها بعد از تنها یک سال شروع به قبول شدن در آزمون تورینگ کردند، که به این معنی است که آنها در این مقطع بسیار شبیه انسان­‌ها هستند. جدای از اینکه یک میزبان برای فهمیدن اینکه آیا آنها در برابر گلوله مقاوم هستند یا خیر، به آنها شلیک می­ کند، فقط سازندگان یا افراد باتجربه قادر به تشخیص سایبورگ­‌ها هستند. این مسئله خود سوال بینندگان را که مشتاقانه خواهان دانستن پاسخ آن هستند بر می­ انگیزد: آیا رباتی مخفی در میان کارکنان وجود دارد؟

آیا واقعا مردم با ربات­‌های دارای هوش مصنوعی بدرفتاری خواهند کرد؟

در دنیای این مجموعه، مهمانان می­توانند مست کنند و بی­ هیچ نگرانی به میزبانان شلیک کنند. و آنها این کار را به وفور انجام می­ دهند.

ربات­‌های جنایتکار و بدرفتار معضلی در آینده به نظر می­ آیند اما دانشمندان و متخصصان به سختی مشغول مطالعه بر روی این پدیده می­ باشند.

در مطالعه­‌ای در سال ۲۰۱۵ محققان، مشت و لگد زدن و پرتاب اشیاء توسط کودکان به یک ربات در یک فروشگاه را زیر نظر گرفتند. سپس آنها این داده­‌ها را تبدیل به الگوریتم­‌هایی برای دوری از آسیب رساندن به ربات­‌ها کردند.

آیا ما می توانیم ذهن­هایمان را به ربات­‌ها بارگذاری کنیم؟

در یک قسمت فورد مرتبا به برنارد یادآوری می­ کند که پیشرفت انسان تمام مشکلات را حل کرده است بجز یکی: مرگ. در این حین، مرد سیاهپوش(اد هریس) در حل جستجو برای هزارتویی مخفی در پارک است که به نظر می­ رسد محل مهمی باشد. یک برداشت قوی از بارگذاری ذهن در اینجا وجود دارد. این ایده که بتوان ذهن خود را در یک ربات دوباره خلق کرد، چهارچوب­‌های این بدن ضعیف ما را می­ شکند و ما را به یک زندگی ابدی سوق می­ دهد.

واقعیت امروزی این است که ما تقریبا چیزی از نحوه کارکرد نورون­‌ها نمی­دانیم و نحوه تعامل و هماهنگی آنها را که باعث به وجود آمدن آگاهی و موجودیت ما شده است درک نمی ­کنیم. حتی اگر اینها را بدانیم، ایدۀ انتقال ذهن بر اساس قوانین فیزیک غیرممکن است.

ترجمه: رضا کاظمی/ سایت علمی لمپیاد نجوم

منبع: businessinsider.com

درباره : نجومی

سیستم‌ تشخیص چهره,اخبار علمی,خبرهای علمی,پژوهش
درباره : نجومی

لمپیاد نجوم: بر اساس تحقیقات جدید، کهکشان آندرومدا که مسیه ۳۱ نیز نامیده می‌شود تقریبأ دو میلیارد سال پیش با یک کهکشان بزرگ برخورد کرده و با آن ادغام شده است. اگرچه این کهکشان بزرگ تکه تکه شده (با جرم ستاره‌ای ۲٫۵*۱۰۱۰ جرم خورشیدی، سومین عضو بزرگ گروه محلی پس از کهکشان راه شیری و آندرومدا)، اما شواهد هاله‌ نامرئی ستارگان، یک جریان ستاره‌ای غول‌پیکر و کهکسان فشردۀ مسیه ۳۲ وجود این برخورد کیهانی را نشان می دهد.

image e Andromeda Galaxyبه گزارش لمپیاد نجوم، اخترشناسان برای مدت‌های طولانی می‌دانستند که این هاله‌ی بزرگ نامرئی از ستارگان در پیرامون کهکشان‌ها شامل بقایای کهکشان‌های خورده شدۀ کوچکتر است. انتظار می‌رود که کهکشانی مثل آندرومدا صدها کهکشان همسایه‌ی کوچکتر را مصرف کرده باشد. اخترشناسان دانشگاه میشیگان ریچارد دی سوزا و اریک بل با استفاده از شبیه‌سازی‌های کامپیوتری جدید کشف کردند که اگرچه کهکشان آندرومدا بسیاری از کهکشان‌های همسایه را مصرف کرده، بیشتر ستارگان در هالۀ کم‌نور خارجی آندرومدا با انهدام یک کهکشان بزرگ همخوانی دارد.

دکتر دی سوزا گفت: «تشخیص دادیم که می‌توانیم از این اطلاعاتِ هاله‌ی ستاره‌ای خارجی آندرومدا استفاده کنیم تا خواص بزرگترین کهکشان را از میان کهکشان‌های منهدم شده استنباط کنیم.» پروفسور بل افزود: «ستاره‌شناسانِ گروه محلی را برای مدت‌های طولانی مطالعه کردند. به طرز حیرت‌آوری متوجه شدیم که کهکشان راه شیری یک خواهر بزرگ دارد و هرگز از آن اطلاع نداشتیم.» این کهکشان که مسیه ۳۲p نامیده می‌شود توسط کهکشان آندرومدا منهم شد و حداقل ۲۰ برابر هر کهکشانی است که در طول عمرش با کهکشان راه شیری ادغام شده است. مسیه ۳۲p پرجرم بود که آن را به سومین کهکشان بزرگ در گروه محلی پس از کهکشان‌های آندرومدا و راه شیری تبدیل می‌کند.

Messier Messier and Messierستاره‌شناسان گفتند: «این کار همچنین یک راز طولانی مدت را حل می‌کند: تشکیل کهکشان ماهواره‌ای مبهم آندرومدا.» این کهکشان کوچک مسیه‌ ۳۲ نام دارد که بسیار فشرده و متراکم میباشد و خواهرِ قدیمی کهکشان راه شیری است. پروفسور بل افزود: «مسیه ۳۲ عجیب و غریب است. این کهکشان کوچک شبیه یک نمونۀ فشرده از یک کهکشان بیضوی شکل ِ قدیمی است و ستارگان جوان ِ زیادی دارد. این کهکشان یکی از فشرده‌ترین کهکشان‌ها در جهان است. یک کهکشان دیگر نیز شبیه آن وجود دارد.»

محققان گفتند: «مطالعه‌ ما می‌تواند درک سنتی از نحوۀ تکامل کهکشان‌ها را تغییر دهد. دیسک آندرومدا از برخورد با یک کهکشان عظیم جان سالم به در برد، در حالیکه چنین برخورد بزرگی باید دیسک‌ها را نابود کرده و یک کهکشان بیضوی را تشکیل دهد. زمانبندی ادغام همچنین ضخامت دیسک کهکشان آندرومدا و همچنین انفجار تشکیل ستاره‌ی دو میلیارد سال پیش را توضیح می‌دهد. یک تیم دیگر نیز اوایل امسال به طور مستقل به این نتیجه دست یافتند.» پروفسور بل گفت: «کهکشان آندرومدا با انفجار خارق‌العادۀ تشکیل ستاره دو میلیارد سال پیش، ظاهر بسیار متفاوتی داشت.» این مطالعه در مجلۀ Nature Astronomy منتشر می‌شود.

ترجمه: سحر الله وردی/ سایت علمی لمپیاد نجوم

منبع: sci-news.com

درباره : نجومی

بازسازی انفجار هسته ای هیروشیما,اخبار علمی,خبرهای علمی,اختراعات و پژوهش

دانش آموزان دبیرستانی ژاپنی با ساخت یک ویدیو واقعیت مجازی پنج دقیقه‌ای صداها و تصاویر بمباران هسته‌ای هیروشیما را بازسازی کردند.

به گزارش ایسنا و به نقل از دیلی‌میل، دانش آموزان دبیرستان فنی شهر فوکویاما  ژاپن یک ویدیو واقعیت مجازی را توسعه داده‌اند و توسط آن مناظر و صداهای بمباران هسته‌ای هیروشیما را برای افراد بازسازی کرده‌اند.

 

افراد پس از گذاشتن هدست واقعیت مجازی می‌توانند تصاویری از لحظات قبل از شروع جنگ، حین بمباران اتمی هیروشیما و بعد از بمباران را که ۷۳ سال قبل در کشور ژاپن اتفاق افتاد و باعث کشته شدن بیش از ۱۴۰ هزار فرد شد مشاهده کنند.

 

بازسازی انفجار هسته ای هیروشیما,اخبار علمی,خبرهای علمی,اختراعات و پژوهش

بمباران اتمی هیروشیما و ناکازاکی دو عملیات اتمی بودند که در زمان جنگ جهانی دوم به دستور “هری ترومن”، رئیس جمهور وقت آمریکا، علیه امپراطوری ژاپن انجام گرفتند.

 

“می اکادا”(Mei Okada) یکی از دانش آموزان این پروژه گفت: به لطف واقعیت مجازی افراد می‌توانند لحظات باورنکردنی را تجربه کنند.

 

بازسازی انفجار هسته ای هیروشیما,اخبار علمی,خبرهای علمی,اختراعات و پژوهش

عملیات اول بمباران در تاریخ دوشنبه، ساعت ۸ و ۱۵ دقیقه روز ۶ اوت ۱۹۴۵ به وقت محلی در شهر هیروشیما انجام گرفت. بمباران هسته‌ای هیروشیما و ناکازاکی تا به امروز تنها موارد استفاده جنگی از سلاح هسته‌ای در جهان است. بمباران اتمی آمریکا باعث کشته شدن بیش از ۷۰ هزار فرد در ناکازاکی شد.  شش روز پس از بمباران ژاپن تسلیم شد و جنگ جهانی دوم پایان یافت.

 

با استفاده از هدست واقعیت مجازی، کاربران می‌توانند قبل از شروع بمباران در طول “رودخانه موتویاسو”(Motoyasu River) قدم بزنند و ساختمان‌ها و خانه‌ها را پیش از ویرانی مشاهده کنند.

 

کاربران حتی می‌توانند وارد اداره پست و یا وارد حیاط “بیمارستان شیما”(Shima Hospital) که اکنون تنها اسکلت آنها باقی مانده است، شوند.  

 

بازسازی انفجار هسته ای هیروشیما,اخبار علمی,خبرهای علمی,اختراعات و پژوهش

برای بازسازی فیلم هیروشیما، دانش آموزان تصاویر و کارت پستال‌های قدیمی را بررسی کردند و با بازماندگان هیروشیما مصاحبه کردند تا تجربه‌های آنها از بمباران و نظرشان درباره ساختن فیلم را بشنوند.

 

آنها از نرم افزار گرافیک رایانه نیز برای افزودن جزئیات بیشتر مانند نورپردازی استفاده کردند.

 

“کاتسوشی هاسه‌گاوا”(Katsushi Hasegawa) معلم رایانه این دانش آموزان گفت: کسانی که شهر را به خوبی می‌شناسند به ما می‌گویند که شما فیلم را واقعا فوق العاده ساخته‌اید.

 

 

درباره : نجومی

لمپیاد نجوم: در روزهای ۲۱ و ۲۲ مرداد ماه ۹۷ شاهد اوج بارش شهابی “برساوشی”هستیم که به گفته منجمان به دلیل وضعیت ماه، در سال جاری تعداد ۶۰ تا ۷۰ شهاب در هر ساعت قابل مشاهده است.

gn gift guide variable cبه گزارش لمپیاد نجوم، شهاب‌های کوچک برساوشی که معمولا درخشان و رنگارنگ هستند توسط گرد غباری که سیاره زمین از مدار دنباله دار سویفت-تاتل جاروب کرده، تشکیل می شوند. این بارش شهابی که هر سال رخ می دهد به علت ورود ذرات و غبار باقیمانده از دنباله‌دار سویفت-تاتل به جو زمین و سوختن آنها می توانیم شاهده آتش بازی آسمانی باشیم.

در زمان بارش شهابی در سال جاری، ماه به وضعیت “محاق” (ماه تاریک) قرار دارد و ماه در آسمان صبحگاهی قابل مشاهده است، از این رو افرادی که قصد دارند این پدیده لمپیاد نجومی را رصد کنند، رصد بارش شهابی خوبی را تجربه خواهند کرد. تعداد شهاب‌های قابل مشاهده در این پدیده را ۶۰ تا ۷۰ شهاب در هر ساعت میباشد. در واقع با طلوع صورت فلکی برساوش از افق شمال شرق و اوج گرفتن کانون بارش شهابی، بخت بالایی برای دیدار با شهاب‌های درخشان و پرسرعت برساوشی در آسمان شب خواهیم داشت. رؤیت این بارش شهابی از شهرهای بزرگ به سختی صورت می‌گیرد، و برای مشاهده این رویداد لمپیاد نجومی باید به مکان‌های تاریک و به دور از آلودگی نوری رفت. آنچه بارش شهابی سال جاری را زیباتر می‌کند، وجود سیارات “مریخ” و “زحل” در آسمان شبانگاهی است.

the perseid meteor showerبه‌ویژه سیاره مریخ در شب‌های اوج بارش شهابی برساوشی در حضیض مداری (نزدیکترین فاصله به زمین) قرار دارد و به صورت یک سیاره سرخ رنگ در آسمان دیده می‌شود و تا نزدیکی‌های صبح (تا ساعت ۴ بامداد) روز ۲۲ مرداد در آسمان دیده می‌شود. اوج بارش شهابی برساوشی نیمه شب روزهای ۲۱ و ۲۲ مرداد ماه میباشد. بارش شهابی برساوشی هر ساله از ۲۷ تیرماه آغاز می‌شود و تا ۳ شهریور ماه ادامه دارد؛ چراکه زمین در این روزها از منطقه‌ای می‌گذرد که از ذرات ریز به جای مانده از دنباله‌دار “سویفت تاتل” وجود دارد. برای رصد شهاب‌ها نیازی به تجهیزات گران قیمت و پیچیده نخواهد بود زیرا شهاب‌های شهاب‌باران برساوشی معمولا به اندازه‌ای درخشان و بادوام هستند که با چشم غیر مسلح نیز می‌توان به راحتی آنها را مشاهده کرد. برای عکاسی از این پدیده بهتر است مناطقی انتخاب شود که در آن علاوه بر مناظر آسمانی، مناظر طبیعی نیز موجود باشد.

سایت علمی لمپیاد نجوم / منابع بیشتر: theguardian.com , space.com

درباره : نجومی

جمشید مشایخی,بیوگرافی جمشید مشایخی,عکس جمشید مشایخی
بیوگرافی جمشید مشایخی + عکس

نام اصلی: جمشید مشایخی

زمینه فعالیت: سینما و تلویزیون

تولد: ۵ آذر ۱۳۱۳

جاجرود، استان تهران

ملیت: ایرانی

سال‌های فعالیت: ۱۳۳۵ تاکنون

درباره : نجومی

لمپیاد نجوم: در نزدیکی مرکز این تصویر ِ کیهانی در قلب سحابی شکارچی چهار ستارۀ پرجرم به نام ذوزنقه قرار دارند. آنها که در منطقه‌ای با شعاع ۱٫۵ ساله نوری قرار دارند هسته خوشه ستاره‌ای سحابی متراکم شکارچی را تشکیل می دهند.

OrionTrapezium HubbleGendlerتابش یونیزۀ فرابنفش از ستارگان ذوزنقه که عمدتأ از درخشان‌ترین ستاره به نام تتا -۱ اوریونیس C ناشی شده کل درخشش مرئیِ این منطقه تشکیل ستارۀ پیچیده را تأمین می کند. خوشه سحابی شکارچی که تقریبأ سه میلیون سال نوری قدمت دارد در سال‌های قبل کمتر فشرده بود و یک مطالعۀ دینامیکی جدید نشان می دهد که برخوردهای ستاره‌ای سریع در سال‌های اولیه احتمالأ سیاهچاله‌ای ۱۰۰ برابر جرم خورشید را به وجود آورده‌اند؛ در واقع حضور یک سیاهچاله درون خوشه می تواند سرعت‌های بالای ستارگان ذوزنقه را توضیح دهد. سحابی شکارچی حدود ۱۵۰۰ سال نوری با زمین فاصله دارد که آن را به نزدیکترین سیاهچالۀ شناخته شده به سیاره زمین تبدیل می کند.

سایت علمی لمپیاد نجوم / منبع: apod

درباره : نجومی

لوگوی جدید گوگل,اخبار علمی,خبرهای علمی,پژوهش
درباره : نجومی

همیشه انسان در این جهان بی‌انتها به دنبال حیات هوشمندی جز خودش بوده است. این سؤال تا کی بی‌پاسخ می‌ماند؟

سارا سیگر اخترفیزیکدان دانشگاه MIT است. او به‌دنبال جهان‌های بیگانه‌ای مشابه زمین می‌گردد. هدف نهایی یافتن گویی است که نه‌تنها این به نقطه‌ی آبی کم‌رنگ، یعنی زمین خودمان شباهت داشته باشد؛ بلکه دارای حیات نیز باشد. 

در ماه مه سال جاری میلادی، Live Science با سارا سیگر مصاحبه‌ای داشت. سیگر برنده‌ی جایزه Genius سال ۲۰۱۸ است و در رویداد Genius Gala مرکز علوم Liberty مورد تجلیل قرار گرفت. مطالب بیان‌شده از سوی وی در این گفتگو، از جایگاه فعلی انسان در زمینه‌ی پژوهش‌های سیاره‌های زمین‌سان خبر می‌دهد؛ و اینکه چگونه می‌توانیم یا خواهیم توانست سیاره‌هایی مشابه به زمین را شناسایی کنیم.

کپلر و تلسکوپ‌های فضایی دیگر هزاران سیاره‌ی فراخورشیدی را ثبت کرده‌اند. برای مثال، تلسکوپ کوچک خرده‌سیاره‌ها و سیاره‌های گذران (TRAPPIST) خانواده TRAPPIST-1 را کشف کرد که یک ستاره کوتوله فراسرد است. گروه تراپیست-۱ هفت سیاره به انداره زمین هستند که حول یک ستاره‌ی قرمز و سرد می‌چرخند. دانشمندان به کمک TESS (ماهواره نقشه‌برداری فراخورشیدی گذران) در مسیر کشف هزاران سیاره فراخورشیدی دیگر هستند. ناسا اخیراً این ماهواره را به فضا ارسال کرد. به‌گفته‌ی سیگر:

ما امیدواریم سیاره‌هایی مشابه سیاره‌های گلدی‌لاکس، واقع در کمربند حیات یا منطقه گلدی‌لاکس، بیابیم. به‌عبارتی، آن‌هایی که سطوح سنگی دارند و در فاصله‌ی درست و مناسبی از ستاره قرار دارند. پیدا کردن این نوع از سیاره‌ها برای بررسی‌های جوی با تلسکوپ‌های دیگر نیز مناسب هستند، اما یافتن یک سیاره‌‌ی زمین‌سان، بسیار دشوار است.

تراپیست-۱

تصویر مفهومی از تراپیست-۱

مقاله‌های مرتبط:

تلسکوپ فضایی جیمز وب می‌تواند این مسئله را ممکن کند. جیمز وب مأموریتی است که با تأخیر برای سال ۲۰۲۰ برنامه‌ریزی شده است. طبق گفته‌ی سیگر، پژوهشگران سیارات فراخورشیدی به کمک جیمز وب قادر خواهند شد به اتمسفر سیاره‌های کوچک نگاه کنند و به‌دنبال نشانه‌های بخار آب، کربن دی‌اکسید و گازهای دیگر باشند؛ گازهایی که می‌توانند حاکی از وجود حیات باشند. سیگر می‌گوید:

همه‌ی ما به‌دنبال حیات هوشمندی هستیم که بتواند سیگنال‌های رادیویی ارسال کند. از طرفی، برخلاف انتظار بیشتر شاهد علایمی از گازها بوده‌ایم. روی سیاره‌ی ما، گیاهان و باکتری‌ها اکسیژن تولید می‌کنند، اما چون گازها بسیار واکنش‌پذیرند، نباید آن‌ها را داشته باشیم. از سوی دیگر گازی را که نباید داشته باشیم، برای تنفس ما لازم است. اگر جهان‌هایی فراتر از جهان ما وجود داشته باشند، ممکن است از نظر آن‌ها این موضوع عجیب جلوه کند.

درباره : نجومی
صفحات سایت